O Boży Mistrzu, daj, abym nie tyle szukał pocieszenia, co pocieszał; nie tyle, abym był rozumiany, co rozumiał; nie tyle, abym był kochany, co kochał. Albowiem to w dawaniu otrzymujemy; to w przebaczaniu jesteśmy przebaczani; i to w umieraniu rodzimy się do życia wiecznego.
Panie, spraw, abym był narzędziem Twojego pokoju. Gdzie jest nienawiść, niech zasieję miłość, Gdzie jest rana, przebaczenie; Gdzie jest wątpliwość, wiara; Gdzie jest rozpacz, nadzieja; Gdzie jest ciemność, światło; A gdzie jest smutek, radość. O Boski Mistrzu, spraw, abym nie tyle szukał pocieszenia, ile pocieszał, Nie tyle byłem zrozumiany, ile rozumiał, Nie tyle byłem kochany, ile kochał.
Aby ktoś na tak wysokiej pozycji zniżył się tak nisko, to cud, który zadziwia. Jakże wzniosła pokora i skromna wyniosłość, że Pan Wszechświata, Boski Syn Boży, zniżył się, aby ukryć się pod postacią chleba dla naszego zbawienia! Oto pokorna droga Boga, bracia moi. Dlatego nie uważajcie siebie za nic, abyście mogli być całkowicie akceptowani przez Tego, który całkowicie daje się wam.