Sufizm nie jest religią ani filozofią, nie jest deizmem ani ateizmem, ani moralnością, ani specjalnym rodzajem mistycyzmu, ponieważ jest wolny od zwykłego religijnego sekciarstwa. Gdyby kiedykolwiek można było nazwać go religią, to tylko religią miłości, harmonii i piękna.
Teraz, jeśli cokolwiek robię, to stroję dusze zamiast instrumentów. Harmonizuję ludzi zamiast nut. Jeśli w mojej filozofii jest coś, to jest to prawo harmonii: że należy wprowadzić siebie w harmonię ze sobą i z innymi.
Miłość jest istotą każdej religii, mistycyzmu i filozofii, a dla tego, kto się tego nauczył, miłość wypełnia cel religii, etyki i filozofii, a kochający jest wyniesiony ponad wszelkie różnice w wierzeniach i przekonaniach.