Wszyscy powinniśmy zdać sobie sprawę, że niezależnie od miejsca i sposobu, w jaki człowiek umiera, jeśli znajduje się w stanie grzechu śmiertelnego i nie żałuje, kiedy miał taką możliwość, a tego nie uczynił, Diabeł wyrwie jego duszę z ciała w takiej rozpaczy i cierpieniu, że tylko osoba, która to przeżyła, potrafi to docenić.
Największe bezpieczeństwo, jakie możemy mieć w tym świecie, że jesteśmy w łasce Bożej, nie polega na uczuciach, które mamy w stosunku do Niego, ale raczej na nieodwołalnym oddaniu całego naszego istnienia w Jego ręce i na stanowczej decyzji, aby nigdy nie wyrażać zgody na żaden grzech, wielki czy mały.
Kochajmy także naszych bliźnich jak siebie samych. Miejmy miłość i pokorę. Dajmy jałmużnę, ponieważ oczyszcza ona nasze dusze z plam grzechu. Ludzie tracą wszystkie materialne rzeczy, które pozostawiają w tym świecie, ale zabierają ze sobą nagrodę za swoją miłość i jałmużnę, którą dają. Za nie otrzymają od Pana nagrodę i zapłatę, na którą zasługują.