Dopóki człowiek jest pokonany przez ciemność ignorancji, jest niewolnikiem Natury i musi zaakceptować wszystko, co nadchodzi, jako owoc jego myśli i czynów. Kiedy zbłądzi na ścieżkę nierealności, Mędrcy ogłaszają, że on niszczy samego siebie; ponieważ ten, kto trzyma się przemijającego ciała i uważa je za swoje prawdziwe Ja, musi doświadczyć śmierci wiele razy.
Po opuszczeniu swoich ciał, ci, którzy zabili Jaźń, idą do światów Asurów, pokrytych oślepiającą ignorancją.
Głupcy żyjący w ignorancji, wyobrażający sobie, że są mądrzy i wykształceni, krążą w krzywych drogach, jak ślepi prowadzeni przez ślepych.