Eucharystia to bezcenny skarb: poprzez jej nie tylko celebrowanie, ale także modlitwę przed nią poza Mszą Świętą jesteśmy w stanie nawiązać kontakt z samym źródłem łaski.
Podstawowym zobowiązaniem, a przede wszystkim widzialną łaską i źródłem nadprzyrodzonej siły Kościoła jako Ludu Bożego, jest wytrwałość i nieustanny rozwój w życiu eucharystycznym i pobożności eucharystycznej oraz duchowy rozwój w atmosferze Eucharystii.
Daj nam łaskę - Gdy świętość życia przed narodzinami jest atakowana, by stanąć i ogłosić, że nikt nigdy nie ma prawa niszczyć nienarodzonego życia.
Wierzący wiedzą, że obecność zła zawsze towarzyszy obecności dobra, łasce... Gdzie rośnie zło, tam również rośnie nadzieja na dobro... W miłości, która wypływa z serca Chrystusa, znajdujemy nadzieję na przyszłość świata. Chrystus odkupił świat: „Jego ranami zostaliśmy uzdrowieni.” (Izajasza 53:5)
Przekonanie, które musimy dzielić i szerzyć, to to, że wezwanie do świętości jest skierowane do wszystkich chrześcijan. To nie jest kwestia przywileju ani duchowego elityzmu. To kwestia łaski oferowanej wszystkim ochrzczonym.
Obiecujecie sobie nawzajem miłość, lojalność i uczciwość małżeńską. Pragniemy tylko, by te słowa stały się zasadą całego waszego życia i byście, z pomocą łaski Bożej, dotrzymywali tych uroczystych przysiąg, które dziś przed Bogiem składacie.