Najszczęśliwszy jest ten, kto nie oczekuje szczęścia od innych. Miłość cieszy i chwali w dawaniu, nie w otrzymywaniu. Naucz się więc kochać i dawać, a nie oczekiwać nic od innych.
Szczęście wynikające z realizacji Boga jest samodzielne, wiecznie świeże i niezawodne, nieograniczone i niewyrażalne. I to właśnie dla tego szczęścia świat powstał.
Wszystko, co żyje, dąży do szczęścia; jednak tysiące bólu i lęku towarzyszą każdej przyjemności, którą człowiek szuka przez ignorancję wyłączności.
Najszczęśliwszy jest ten, kto nie oczekuje szczęścia od innych.
Ludzie czekają na wielką chwilę, wielkie wydarzenie, i zapominają, że szczęście pochodzi z budowania na małych codziennych sprawach życia. Ludzie czekają na ten szczególny moment, by wyrazić miłość, i zapominają, że miłość wypływa z codziennej troski. Ludzie czekają, ale czekanie to przyszłość, a TERAZ jest zawsze czasem.
Jeśli cierpimy w cierpieniu innych i czujemy radość w szczęściu innych, kochamy Boga.