Tajemnica dźwięku to mistycyzm; harmonia życia to religia. Wiedza o wibracjach to metafizyka, analiza atomów to nauka, a ich harmonijne grupowanie to sztuka. Rytm formy to poezja, a rytm dźwięku to muzyka. To pokazuje, że muzyka jest sztuką sztuk i nauką wszystkich nauk; zawiera w sobie źródło wszelkiej wiedzy.
To, co nazywamy muzyką w naszym codziennym języku, jest tylko miniaturą, którą nasz umysł uchwycił z tej muzyki lub harmonii całego wszechświata, która działa za wszystkim i jest źródłem i początkiem natury. To dlatego mędrcy wszystkich epok uważali muzykę za sztukę świętą. W muzyce widzący może ujrzeć obraz całego wszechświata; a mędrcy mogą interpretować tajemnicę i naturę działania całego wszechświata w królestwie muzyki.
To, czego nauka nie potrafi zadeklarować, sztuka może zasugerować; to, co sztuka sugeruje w milczeniu, poezja wyraża głośno; ale to, czego poezja nie potrafi wyjaśnić słowami, muzyka może wyrazić. Kto zna tajemnicę wibracji, ten zna wszystko.
Cokolwiek jest twoim celem w życiu — sztuka, poezja, rzeźba, muzyka, cokolwiek to jest — możesz być tak duchowy jak duchowieństwo, zawsze żyjąc życiem pełnym pochwał.
Z metafizycznego punktu widzenia nie ma niczego, co mogłoby dotknąć bezkształtne, poza sztuką muzyki, która sama w sobie jest bezkształtna.