W mentalności taoistycznej życie bez celu i pustka nie sugerują niczego przygnębiającego. Przeciwnie, sugerują wolność chmur i górskich strumieni, błądzących bez celu, kwiatów w nieprzeniknionych kanionach, pięknych, których nikt nie widzi, oraz oceanu, którego fale na zawsze myją piasek, bez końca.
Ale gdy nie podejmuje się ryzyka, nie ma wolności. Tak to jest, że w społeczeństwie przemysłowym mnóstwo przepisów stworzonych dla naszego bezpieczeństwa zamienia ziemię w przedszkole, a policjanci zatrudnieni do ochrony stają się egoistycznymi wścibskimi ludźmi.
W Zenie ubóstwo jest dobrowolne i uznawane raczej nie za ubóstwo, a za prostotę, wolność, brak bałaganu.
A więc kiedy zanika podstawowa idea miłości, zaczyna się mówić o wierności. W rzeczywistości jedyną możliwą podstawą, na której dwie istoty, mężczyzna i kobieta, mogą się ze sobą łączyć, jest danie sobie nawzajem całkowitej wolności.