Okno jest brakiem ściany, daje powietrze i światło, ponieważ jest puste. Bądź pusty z wszelkiej treści umysłowej, wszelkiej wyobraźni i wysiłku, a sama nieobecność przeszkód spowoduje, że rzeczywistość wpadnie do ciebie.
Zmartwienie jest produktem gorączkowej wyobraźni działającej pod wpływem bodźców pragnień... Jest to nieunikniony rezultat przywiązania do przeszłości lub przewidywanej przyszłości i zawsze utrzymuje się w jakiejś formie, dopóki umysł nie oderwie się całkowicie od wszystkiego.
To, co nazywamy wyobraźnią, jest w rzeczywistości uniwersalną biblioteką tego, co jest prawdziwe. Nie moglibyśmy tego sobie wyobrazić, gdyby nie było to prawdziwe gdzieś, kiedyś.
Dla tych, którzy uzyskali nieograniczoną wiedzę o Jaźni, świat postrzegany jest jedynie jako niewola powodująca wyobraźnię.
Naucz się patrzeć bez wyobraźni, słuchać bez zniekształceń: to wszystko. Przestań nadawać nazwy i kształty temu, co jest zasadniczo bezimienne i bezkształtne, uświadom sobie, że każdy sposób postrzegania jest subiektywny, że to, co widzisz lub słyszysz, dotykasz lub wąchasz, czujesz lub myślisz, oczekujesz lub wyobrażasz, znajduje się w umyśle, a nie w rzeczywistości, a doświadczysz pokoju i wolności od lęku.
Nic cię nie zmartwi, oprócz twojej własnej wyobraźni.
Wyobraźnia ustawia obraz celu, nad którym pracuje nasz automatyczny mechanizm. Działamy lub nie działamy nie z powodu woli, jak powszechnie się uważa, ale z powodu wyobraźni.
Wyobraźnia to złota ścieżka do wszędzie.
Kto mówi, że Bóg stworzył ten świat? My stworzyliśmy go naszą wyobraźnią.
Muzyka ma zdolność dotykania najgłębszych zakamarków duszy, a muzyka daje skrzydła wyobraźni.
Wyobraźnia to skoncentrowany ekstrakt wszystkich sił życia.
Człowiek, ze wszystkich istot, jest czymś więcej niż stworzeniem – jest również twórcą. Tylko człowiek może kierować swoim mechanizmem sukcesu za pomocą wyobraźni lub zdolności wizualizacji.
Mężczyzna powiedział do mnie: „Rozmawiasz ze swoim zmarłym guru?”. A ja powiedziałem: „Tak”. Powiedział: „To jest w twojej wyobraźni”. A ja powiedziałem: „Tak!” Bo mój guru jest wszędzie w mojej wyobraźni.
Najbardziej nieszczęśliwy z ludzi to ten, który nieustannie przeżywa przeszłość, wciąż krytykując siebie za błędy i potępiając siebie za grzechy przeszłości.
Rzuciłeś na siebie świat swojej wyobraźni, oparty na wspomnieniach, pragnieniach i lękach, i uwięziłeś się w nim. Przerwij czar i bądź wolny.
Iluzja w całym jest iluzją. Nie ma jej końca, tak jak nie ma końca wyobraźni.
Dokładnie zbadaj sytuację, przeanalizuj w wyobraźni różne możliwe działania i konsekwencje, które mogą wynikać z każdej z nich. Wybierz kurs, który daje największe obietnice i działaj.
Zajmij swoje miejsce na słońcu i idź ku światłu. Narzędzia są dostępne, ścieżka znana; musisz po prostu odwrócić się od kultury, która stała się jałowa i martwa, i włączyć się w program żywego świata oraz ponownego wzmacniania wyobraźni.
Gdy zdasz sobie sprawę, że świat jest twoją własną projekcją, będziesz wolny od niego. Nie musisz uwalniać się od świata, który nie istnieje, poza twoją własną wyobraźnią! Niezależnie od tego, jak wygląda obraz, piękny czy brzydki, to ty go malujesz i nie jesteś od niego związany. Zdaj sobie sprawę, że nie ma nikogo, kto zmusza cię do tego, że to jest skutek przyzwyczajenia do traktowania wyobrażonego jako prawdziwe. Zobacz wyobrażone jako wyobrażone i bądź wolny od strachu.
Powód, dla którego mamy biedę, polega na tym, że nie mamy wyobraźni. Jest wielu ludzi gromadzących to, co myślą, że jest ogromnym bogactwem, ale to tylko pieniądze... nie wiedzą, jak się nimi cieszyć, ponieważ nie mają wyobraźni.
Jeśli znam hinduizm, to jest to religia zasadniczo inkluzywna, ciągle rosnąca, reagująca. Daje najwięcej swobody wyobraźni, spekulacji i rozumu.
Każdy ma swoją wyobraźnię Boga. Najlepiej, jeśli każdy pozostanie w swojej własnej wyobraźni.
Przez brak uwagi pomijamy to, co prawdziwe, a przez nadmiar wyobraźni tworzymy to, co nierealne.
To, co dzieje się po śmierci, jest tak niewypowiedzianie chwalebne, że nasza wyobraźnia i uczucia nie wystarczają, by stworzyć nawet przybliżoną koncepcję tego. Rozpuszczenie naszej czasowej formy w wieczności nie wiąże się z utratą sensu.
Musisz znać różnicę między wyobraźnią, wiedzą teoretyczną a prawdziwym uświadomieniem. Czy możesz się odżywiać tylko słuchając wykładu o jedzeniu? Wiedza teoretyczna o jedzeniu oznacza zawsze pozostawanie głodnym. Musisz jeść, aby zaspokoić głód. Tak więc ten, kto ciągle szuka nowych doktryn, ale nie wprowadza ich w życie, jest w ciągłym duchowym głodzie.