Każde żywe stworzenie na ziemi kocha życie ponad wszystko. Najmniejszy owad, którego życie trwa tylko chwilę, stara się uciec przed wszelkim niebezpieczeństwem, aby żyć o moment dłużej. A pragnienie życia jest najbardziej rozwinięte u człowieka.
Rzeczy wyglądają inaczej z każdej innej płaszczyzny, z której na nie patrzysz, a kiedy osoba stojąca na płaskiej ziemi pyta osobę stojącą na szczycie góry: „Czy ty również w coś wierzysz?”, ta osoba nie może wiele powiedzieć. Pytający musi wejść na szczyt góry i zobaczyć. Dopóki to się nie stanie, nie może być między nimi związku rozmowy.
Nasz duch to prawdziwa część nas, ciało to tylko jego odzienie. Człowiek nie znajdzie pokoju u krawca, ponieważ jego płaszcz pochodzi stamtąd; tak samo duch nie może uzyskać prawdziwego szczęścia z ziemi tylko dlatego, że jego ciało należy do ziemi.
Kiedy zwracamy uwagę na muzykę natury, odkrywamy, że wszystko na Ziemi przyczynia się do jej harmonii.
Dlatego też jest to prawo mistyków, aby dostrzegać wszystkie rzeczy, doświadczać wszystkich rzeczy, zarówno niebiańskich, jak i ziemskich, a jednak mówić niewiele; ponieważ dusze, które nie są w stanie zrozumieć możliwości ich zasięgu, będą się z nich śmiały.