Myślimy, że świat jest ograniczony i wyjaśniony przez jego przeszłość. Mamy tendencję do myślenia, że to, co wydarzyło się w przeszłości, określa to, co wydarzy się następnie, i nie widzimy, że jest dokładnie odwrotnie! Tym, co zawsze jest źródłem świata, jest teraźniejszość; przeszłość niczego nie wyjaśnia. Przeszłość podąża za teraźniejszością jak załoga statku i w końcu znika.
Przyjęliśmy definicję siebie, która ograniczała siebie do źródła i do ograniczeń świadomej uwagi. Ta definicja jest żałośnie niewystarczająca, ponieważ w rzeczywistości wiemy, jak rosną mózgi, oczy, uszy i palce, serca i kości, dokładnie tak, jak wiemy, jak chodzić i oddychać, mówić i myśleć - tylko nie możemy tego wyrazić słowami. Słowa są zbyt powolne i zbyt niezdarne, by opisać takie rzeczy, a świadoma uwaga jest zbyt wąska, by śledzić wszystkie ich szczegóły.
W rzeczywistości nie ma oddzielnych zdarzeń. Życie płynie jak woda, wszystko jest połączone z źródłem rzeki, które łączy się z ujściem i oceanem.