Jiddu Krishnamurti
Jiddu Krishnamurti Cytaty o Życiu
Z niezliczonych złożoności musimy przejść do prostoty; musimy stać się prostymi w naszym wewnętrznym życiu i w naszych zewnętrznych potrzebach.
Wielką sztuką jest posiadać obfitość wiedzy i doświadczeń - znać bogactwo życia, piękno istnienia, zmagania, nędze, śmiech, łzy - a mimo to utrzymać umysł w prostocie; a prosty umysł można mieć tylko wtedy, gdy wiesz, jak kochać.
Jeśli wydaje się, że coś jest prawdziwe, a nie działasz, marnujesz swoje życie. A życie jest zbyt cenne. To wszystko, co mamy.
Edukacja nie ma końca. Nie chodzi o to, że przeczytasz książkę, zdasz egzamin i zakończysz edukację. Całe życie, od momentu narodzin do momentu śmierci, to proces uczenia się.
Twoja wiara w Boga to tylko ucieczka od twojego monotonnego, głupiego i okrutnego życia.
Medytacja to nie wycofanie się z życia. Medytacja to proces zrozumienia siebie.
Istnieje wydajność inspirowana miłością, która wykracza daleko poza i jest znacznie większa niż wydajność ambicji; a bez miłości, która przynosi zintegrowane zrozumienie życia, wydajność rodzi bezwzględność.
Podstawową przyczyną nieporządku w nas samych jest poszukiwanie rzeczywistości obiecanej przez innych... To najbardziej niezwykła rzecz, że chociaż większość z nas sprzeciwia się politycznej tyranii i dyktaturze, wewnętrznie akceptujemy autorytet, tyranię innych, którzy wyginają nasze umysły i nasz sposób życia.
Aby zrozumieć całość tej niezwykłej rzeczy, którą jest życie, nie można oczywiście być zbyt określonym w odniesieniu do tych rzeczy. Nie można być określonym wobec czegoś, co jest tak ogromne, czego nie da się zmierzyć słowami. Nie możemy zrozumieć niemierzalnego, dopóki podchodzimy do tego przez czas.
Z pewnością edukacja nie ma sensu, jeśli nie pomaga ci zrozumieć ogromne doświadczenie życia ze wszystkimi jego subtelnościami, niezwykłą urodą, smutkami i radościami. Możesz zdobywać stopnie naukowe, możesz mieć serię liter po swoim nazwisku i zdobyć dobrą pracę, ale co dalej? Jaki jest sens tego wszystkiego, jeśli w tym procesie twój umysł staje się tępy, zmęczony, głupi?
Przez całe życie, od dzieciństwa, przez szkołę aż do śmierci, uczymy się porównywać siebie z innymi; jednak gdy porównuję siebie z innym, niszczę siebie.
Dopóki zadajesz pytania, przełamujesz się, ale w momencie, gdy zaczynasz akceptować, jesteś psychicznie martwy. Więc przez całe życie nie akceptuj niczego, lecz pytaj, badaj. Wtedy odkryjesz, że twój umysł to coś naprawdę niezwykłego, nie ma końca, a dla takiego umysłu nie ma śmierci.
Jeśli odkryjesz, co kochasz robić, i poświęcisz temu całe swoje życie, wtedy nie ma sprzeczności, a w tym stanie twoje bycie to twoje działanie.
Musisz zrozumieć całe życie, a nie tylko jego małą część. Dlatego musisz czytać, dlatego musisz patrzeć na niebo, dlatego musisz śpiewać i tańczyć, pisać wiersze, cierpieć i rozumieć, bo wszystko to jest życiem.
Czy kiedykolwiek zauważyłeś drzewo stojące nagie na tle nieba, jak piękne ono jest? Wszystkie jego gałęzie są wyraźnie zarysowane, a w jego nagosti jest poemat, jest pieśń. Każdy liść odszedł i czeka na wiosnę. Gdy przychodzi wiosna, znowu wypełnia drzewo muzyką wielu liści, które w odpowiednim czasie spadają i zostają porwane. I to jest sposób życia.
Dowiedz się, co oznacza umierać - nie fizycznie, to nieuniknione - ale umierać dla wszystkiego, co znane, dla rodziny, dla przywiązań, dla wszystkich rzeczy, które zgromadziłeś, znanych, znanych przyjemności, znanych lęków. Umieraj temu co minutę, a zobaczysz, co to znaczy umierać, by umysł stał się świeży, młody, a więc niewinny, tak, aby inkarnacja następowała nie w następnym życiu, ale następnego dnia.
Jeśli chcemy zmienić istniejące warunki, musimy najpierw przemienić siebie, co oznacza, że musimy stać się świadomi własnych działań, myśli i uczuć w codziennym życiu.