To, co niezmienne, może być uświadomione tylko w ciszy. Kiedy już zostanie uświadomione, głęboko wpłynie na to, co zmienne, pozostając nietkniętym.
Nawet na chwilę nie myśl, że jesteś ciałem. Nie dawaj sobie imienia, kształtu. W ciemności i ciszy znajduje się rzeczywistość.
Żaden szczególny myśl nie może być naturalnym stanem umysłu, tylko cisza. Nie idea ciszy, ale sama cisza. Kiedy umysł jest w swoim naturalnym stanie, po każdym doświadczeniu spontanicznie wraca do ciszy, a raczej każde doświadczenie ma miejsce na tle ciszy.
W pokoju i ciszy skóra "ja" rozpuszcza się, a wewnętrzne i zewnętrzne stają się jednym.
Po prostu podążałem za wskazówką (mojego nauczyciela), którą było skoncentrowanie umysłu na czystym byciu "jestem" i pozostanie w nim. Siadałem na godzinami, mając w umyśle tylko "jestem", a wkrótce spokój, radość i głęboka, obejmująca miłość stały się moim normalnym stanem. W nim wszystko zniknęło - ja, mój Guru, życie, które prowadziłem, świat wokół mnie. Pozostał tylko spokój i niezgłębiona cisza.
Przenieś swoją uwagę z słów na ciszę, a usłyszysz.
Cisza przed wypowiedzeniem słów, czy różni się od ciszy, która przyszła potem?
Cokolwiek musisz zrobić, obserwuj swój umysł. Musisz również mieć momenty całkowitego wewnętrznego spokoju, kiedy twój umysł jest całkowicie cichy. Jeśli to przegapisz, przegapisz całe doświadczenie. Jeśli nie, cisza umysłu rozpuści się i pochłonie wszystko inne.
Aby wyjść poza umysł, musisz być cichy i spokojny. Pokój i cisza, cisza i pokój - to jest droga poza. Przestań zadawać pytania.
Kiedy patrzę poza umysł, widzę świadka. Poza świadkiem jest nieskończona intensywność pustki i ciszy.