Załóżmy, że mecz piłkarski rozgrywa się między Niemcami a Holandią. Podczas meczu piłkarskiego widać ekscytację ludzi w obu krajach. Choć to karma dwudziestu dwóch graczy, po jedenastu z każdej drużyny, wpływa na życie milionów. Pewnego roku zdarzyło mi się być w Holandii, gdy odbywał się turniej piłkarski. Byłem na lotnisku, ubrany w pomarańczowy strój mnicha. Nagle dwóch mężczyzn, którzy pracowali w restauracji na lotnisku, spojrzało na mnie i krzyknęło: „Holandia! Holandia!” (Pomarańczowy to kolor narodowej drużyny piłkarskiej Holandii). Uśmiechnąłem się i powiedziałem: „Indie… Jestem z Indii.” Oni obaj zaśmiali się i powiedzieli: „Indie mają świetny pomarańczowy kolor.” Karma kilku ludzi może wpływać na wielu.
Jeśli jesteśmy więźniami, jak się uwolnimy? Jak długo musimy pozostawać w więzieniu? Z nieugiętą determinacją musimy osiągnąć prawdziwego ducha wolności poprzez odpowiednią kontemplację, odpowiednie myślenie oraz właściwe działanie i życie. W przeciwnym razie, życie po życiu, będziemy związani naszą karmą.
Jak planujemy nasze ciała i nasze życie? Przez nasze własne karmy. Każdy moment, w którym coś robimy, pozostawia w nas wrażenie tej karmy. Całkowita suma tych karmicznych wrażeń kieruje nami, wskazując, dokąd mamy iść i co robić. Na przykład, wyjazd na duchową odnowę był zbiorowiskiem karmy. Najpierw pojawiła się myśl; być może ktoś ci o tym powiedział. Następnie pojawiło się pragnienie wyjazdu. Potem zaplanowałeś, jak wziąć urlop, jak zorganizować pieniądze, jak podróżować i jakie ubrania będą ci potrzebne. Musiałeś wykonać wiele karm dla jednej tylko chęci, a całkowita suma tej karmy oraz zbiorowisko planowania to prakalpita, wcześniejsze myślenie lub wcześniej zaplanowane.
Poprzez naszą karmę dokonaliśmy pewnych planów i zdobyliśmy ciało. Przybyliśmy na ten świat udekorowani pięknymi ozdobami. Czym są te ozdoby? Mówi się, że anadi vasana malah: „Masz naszyjnik, wieniec, zrobiony z pragnień bez początku”. Vasana oznacza „pragnienia”, a anadi oznacza „bez początku”; w ten sposób mamy piękny naszyjnik z pragnień bez początku, a także niekończącą się ambicję. Ale ten wieniec nie jest nowy. Anadimeans oznacza, że od czasów niepamiętnych nosimy vasany, pragnienia, z życia na życie.
Po realizacji, czy jnani weźmie kolejne ciało, zależy od niego, ponieważ nie ma on już karmy. Po pierwsze, poszukiwacze muszą zdecydować, czy chcą realizacji. Następnie muszą zapytać siebie, dlaczego chcą zostać zrealizowani. Realizacja oznacza bycie wolnym. Wolnym od czego? Wolnym od wszelkiego cierpienia: duhkha nivritti. Jeśli ktoś jest wolny od wszelkiego cierpienia, co się dzieje? Wieczna błogość. Jeśli celem jest osiągnięcie wiecznej błogości przez uwolnienie się od cierpienia, czy zrealizowana osoba wraca czy nie, jeśli jest w stanie błogości, ma to znaczenie, czy zostanie czy odejdzie?
Boskie, ale różnice w ludzkiej naturze, takie jak różnice w szczęściu, nieszczęściu, bogactwie, inteligencji, sukcesie i porażce, są wynikiem karmy i niczego innego.
Jak długo chcemy kontynuować tę dramę, tę grę karmy, tę grę emocji, gniewu, zazdrości, lęku, frustracji i zmartwień? Decydujemy, czy chcemy kontynuować tę dramę trochę dłużej. Gurudev lubił używać wyrażenia: „Świat to gra pocałunków i kopnięć”. Ten świat jest pełen cierpienia, ale mało przyjemności. Trochę słodyczy, dużo kwaśności. Gurudev nazywał to „cukierkową gorzką tabletką”.
Pierwsza część wersetu mówi: ittham prakalpite dehe: „w tym ciele, które zostało zaplanowane przed narodzinami przez ciebie”, zaplanowane przez twoją własną karmę. Jiva vasati sarvagah: „jednostka, która jest godna, zdolna, do pójścia wszędzie.” Po rozważeniu tych słów, czy powinniśmy wątpić w naszą sytuację w życiu? Planujemy nasze życie przed narodzinami, a także nasze ciała, nasze środowiska, nasze sytuacje i okoliczności. Dlatego powinniśmy zaakceptować naszą sytuację i łaskawie przejąć nasze odpowiedzialności.