Jeśli oświecenie przychodzi najpierw, przed myśleniem, przed praktyką, twoje myślenie i praktyka nie będą skoncentrowane na sobie. Przez oświecenie rozumiem wiarę w nic, wiarę w coś, co nie ma formy ani koloru, co jest gotowe przyjąć formę lub kolor. To oświecenie jest niezmienną prawdą. Na tej pierwotnej prawdzie powinna opierać się nasza działalność, nasze myślenie i nasza praktyka.
Nie możesz umówić się na spotkanie z oświeceniem.
Oświecenie to nie pełne lekarstwo.
Ludzie mówią, że praktykowanie zen jest trudne, ale jest nieporozumienie co do przyczyny. Nie jest trudno, ponieważ trudno usiąść w pozycji lotosu lub osiągnąć oświecenie. Jest trudno, ponieważ trudno utrzymać umysł czysty i praktykę czystą w jej podstawowym sensie.
Nie ruszaj się. Po prostu umieraj wciąż i wciąż. Nie wyczekuj. Nic ci teraz nie pomoże, ponieważ masz tylko ten moment. Nawet oświecenie ci teraz nie pomoże, bo nie ma innych momentów. Bez przyszłości bądź prawdziwy dla siebie i wyrażaj siebie w pełni. Nie ruszaj się.
W codziennym życiu zawsze masz okazje do oświecenia. Jeśli idziesz do łazienki, masz szansę na osiągnięcie oświecenia. Kiedy gotujesz, masz szansę na osiągnięcie oświecenia. Kiedy sprzątasz podłogę, masz szansę na osiągnięcie oświecenia.
Nie po zrozumieniu prawdy osiągamy oświecenie. Uświadomienie sobie prawdy to życie – istnieć tutaj i teraz.
Nie lekceważymy idei oświecenia, ale najważniejsza jest ta chwila, a nie jakiś dzień w przyszłości. Musimy wysilać się w tej chwili. To jest najważniejsze dla naszej praktyki.
Chociaż nie mamy żadnych pisemnych komunikatów ze świata pustki, mamy pewne wskazówki lub sugestie dotyczące tego, co dzieje się w tym świecie, i to jest, można powiedzieć, oświecenie. Kiedy widzisz kwitnące śliwy lub słyszysz dźwięk małego kamienia uderzającego w bambus, to jest list ze świata pustki.