Tajemnica dźwięku to mistycyzm; harmonia życia to religia. Wiedza o wibracjach to metafizyka, analiza atomów to nauka, a ich harmonijne grupowanie to sztuka. Rytm formy to poezja, a rytm dźwięku to muzyka. To pokazuje, że muzyka jest sztuką sztuk i nauką wszystkich nauk; zawiera w sobie źródło wszelkiej wiedzy.
Dusza wszystkich to jedna dusza, a prawda to jedna prawda, niezależnie od tego, w jakiej religii jest ukryta.
Sufizm nie jest religią ani filozofią, nie jest deizmem ani ateizmem, ani moralnością, ani specjalnym rodzajem mistycyzmu, ponieważ jest wolny od zwykłego religijnego sekciarstwa. Gdyby kiedykolwiek można było nazwać go religią, to tylko religią miłości, harmonii i piękna.
Gdyby ludzie znali swoją własną religię, jak bardzo byliby tolerancyjni i wolni od jakiejkolwiek urazy wobec religii innych.
Każda chwila życia daje możliwość uświadomienia sobie ludzkich uczuć, w dobrobycie, w przeciwnościach losu, we wszystkich warunkach. To kosztuje bardzo mało; potrzeba tylko odrobiny myśli. Nie ma większej religii niż miłość. Bóg jest miłością; a najlepszą formą miłości jest być sumiennym wobec uczuć tych, z którymi mamy kontakt w codziennym życiu.
Jeśli ktoś zapyta, czym jest sufizm, jakiego rodzaju religią jest, odpowiedź brzmi, że sufizm to religia serca, religia, w której najważniejszą rzeczą jest szukać Boga w sercu ludzkości.
Pewnego dnia muzyka zajmie swoje należne miejsce jako prawdziwa religia ludzkości.
Każdy umysł ma swoje własne kryteria dobra i zła, słusznego i niesłusznego. To kryterium kształtuje się na podstawie tego, czego człowiek doświadczył w życiu, co widział lub słyszał; zależy ono również od przekonań o danej religii, urodzenia w danym narodzie i pochodzenia w określonej rasie. Jednak to, co naprawdę można nazwać dobrem lub złem, słusznym lub niesłusznym, to to, co pociesza umysł, i to, co powoduje w nim niepokój. To nieprawda, chociaż może się wydawać, że to niepokój wywołuje złe postępowanie. W rzeczywistości to złe postępowanie powoduje niepokój, a słuszne postępowanie przynosi pocieszenie.
Religia sufichów to religia serca. Główna zasada sufizmu to rozważać serce innych, aby w przyjemności i nieprzyjemności swojego bliźniego widzieć przyjemność i nieprzyjemność Boga.
Człowiek, który próbuje udowodnić, że jego wierzenia są wyższe niż wierzenia innych, nie zna znaczenia religii.
Miłość jest istotą każdej religii, mistycyzmu i filozofii, a dla tego, kto się tego nauczył, miłość wypełnia cel religii, etyki i filozofii, a kochający jest wyniesiony ponad wszelkie różnice w wierzeniach i przekonaniach.