Lekarstwo na wszystkie choroby życia jest przechowywane w głębi samego życia, do którego dostęp staje się możliwy, gdy jesteśmy sami. Ta samotność jest światem samym w sobie, pełnym cudów i zasobów, o których nie pomyślano. Jest absurdalnie blisko, a jednak tak nieosiągalnie daleko.
Ci, którzy są blisko mnie, nie wiedzą, że jesteś bliżej mnie niż oni. Ci, którzy ze mną rozmawiają, nie wiedzą, że moje serce jest pełne twoich niewypowiedzianych słów. Ci, którzy tłoczą się na mojej drodze, nie wiedzą, że idę samotnie z tobą. Ci, którzy mnie kochają, nie wiedzą, że ich miłość przyprowadza cię do mojego serca.
Im więcej człowiek żyje samotnie nad rzeką lub na otwartej wsi, tym bardziej staje się jasne, że nic nie jest piękniejsze ani wielkie niż wykonywanie zwykłych obowiązków codziennego życia w sposób prosty i naturalny.