Unikaj nadmiernej wesołości. Umysł w takim stanie nigdy nie staje się spokojny; staje się kapryśny. Nadmierna wesołość zawsze będzie następować po smutku. Łzy i śmiech są bliskimi krewnymi. Ludzie tak często przeskakują z jednej skrajności w drugą.
Siła, siła, to jest to, czego tak bardzo pragniemy w życiu, ponieważ to, co nazywamy grzechem i smutkiem, ma jeden wspólny powód, a tym powodem jest nasza słabość. Ze słabością przychodzi ignorancja, a z ignorancją przychodzi nieszczęście.
Szczęście przedstawia się człowiekowi, nosząc koronę smutku na swojej głowie. Ten, kto je przyjmuje, musi również przyjąć smutek.