Jak kochałam święta!... Szczególnie kochałam procesje na cześć Najświętszego Sakramentu. Jaką radość sprawiało mi rzucanie kwiatów u stóp Boga!... Nigdy nie byłam tak szczęśliwa, jak wtedy, gdy widziałam, jak moje róże dotykają świętego monstrancji.
Jak dobry Bóg, który nas tak bardzo kocha, może być szczęśliwy, gdy cierpimy? Nigdy nasze cierpienie nie sprawia, że On jest szczęśliwy; ale jest ono dla nas konieczne, dlatego On je do nas posyła, jakby odwracając swoje Oblicze... Zapewniam cię, że это дорого стоит Ему наполнять нас горечью.
Jakże szczęśliwa jestem, widząc siebie jako niedoskonałą i potrzebującą Bożego miłosierdzia.