Zen nie jest jakąś wykwintną, specjalną sztuką życia. Nasze nauki polegają po prostu na życiu, zawsze w rzeczywistości, w jej dokładnym sensie. Naszym sposobem jest podejmowanie wysiłku, moment po momencie.
Jeśli studiujesz pisma mistyków, zawsze znajdziesz w nich rzeczy, które wydają się być paradoksami, szczególnie w Zen.
Zen jest wszędzie... Ale dla ciebie Zen jest tutaj.
Jeśli twoja kreatywność pochodzi z twojej ciszy, z twojego Zenu, z twoich medytacji, wtedy jest autentyczna, oryginalna. Jeśli pochodzi tylko jako zajęcie, ponieważ czujesz się zagubiony i nie ma nic do zrobienia – długa przerwa, więc zaczynasz coś robić... To nie wychodzi z twojej ciszy, to wychodzi z twojego szalonego umysłu.
Jeśli chcesz studiować Zen, powinieneś zapomnieć wszystkie swoje poprzednie idee i po prostu praktykować zazen, aby zobaczyć, jakiego rodzaju doświadczenie masz w swojej praktyce. To jest naturalność.
Sekret Soto Zen to tylko dwa słowa: nie zawsze tak... Po japońsku to dwa słowa, po angielsku trzy słowa. To jest sekret naszej praktyki.
Zen jest naprawdę niezwykle prosty, dopóki nie próbujemy być w nim sprytni lub kręcić wokół tematu! Zen to po prostu uczucie i jasne zrozumienie... że za mnogością wydarzeń i istot w tym wszechświecie kryje się jedna energia — która pojawia się jako ty, a wszystko nią jest. Praktyka Zen polega na zrozumieniu tej jednej energii, aby "poczuć ją w kościach."
W Zenie ubóstwo jest dobrowolne i uznawane raczej nie za ubóstwo, a za prostotę, wolność, brak bałaganu.
Zen to nie rodzaj ekscytacji, lecz koncentracja na naszej codziennej rutynie.
Zasadniczo Satori jest nagłym doświadczeniem, często opisywanym jako "przewrócenie" umysłu, tak jak para wag przewróci się nagle, gdy odpowiednia ilość materiału zostanie wlana do jednej miski, aby przeważyć wagę w drugiej. Dlatego jest to doświadczenie, które zazwyczaj pojawia się po długim i skoncentrowanym wysiłku, aby odkryć znaczenie Zen.
Choć głęboko "bez znaczenia", doświadczenie Zen ma konsekwencje w tym sensie, że może być zastosowane w dowolnym kierunku, do każdej wyobrażalnej działalności ludzkiej, i że wszędzie tam, gdzie jest stosowane, nadaje pracy niezaprzeczalną jakość.
Praktyka umysłu Zen to umysł początkującego. Niewinność pierwszego pytania—kim jestem?—jest potrzebna przez całą praktykę Zen. Umysł początkującego jest pusty, wolny od nawyków eksperta, gotowy do przyjmowania, wątpienia i otwarty na wszystkie możliwości. Jest to rodzaj umysłu, który może widzieć rzeczy takimi, jakie są, który krok po kroku i błyskawicznie może zrozumieć pierwotną naturę wszystkiego.
Zen jest sposobem wyzwolenia, który nie polega na odkrywaniu, co jest dobre, złe lub korzystne, ale na tym, co jest.
Ci, którzy siedzą fizycznie doskonale, zwykle potrzebują więcej czasu, aby osiągnąć prawdziwą drogę Zen.
Nie myślenie o niczym to zen. Gdy to zrozumiesz, chodzenie, stanie, siedzenie lub leżenie, wszystko, co robisz, to zen. Wiedza, że umysł jest pusty, to widzenie buddy.... Używanie umysłu do rzeczywistości to złudzenie. Nie używanie umysłu do szukania rzeczywistości to świadomość. Wyzwolenie się od słów to wyzwolenie.
Jeśli rozumiesz prawdziwą praktykę, to łucznictwo lub inne aktywności mogą stać się zenem. Jeśli nie rozumiesz, jak praktykować łucznictwo w jego prawdziwym sensie, to mimo że będziesz ćwiczyć bardzo ciężko, to, co zdobędziesz, to tylko technika. To ci nie pomoże w pełni. Może uda ci się trafić w cel bez wysiłku, ale bez łuku i strzał nic nie zrobisz. Jeśli zrozumiesz sens praktyki, to nawet bez łuku i strzał łucznictwo ci pomoże. Jak zdobędziesz tę moc lub umiejętność, to tylko przez właściwą praktykę.
Jednak transformacja świadomości podejmowana w taoizmie i zenie jest bardziej jak poprawa błędnej percepcji lub leczenie choroby. To nie jest proces nabywania coraz większej liczby faktów lub umiejętności, ale raczej oduczanie się złych nawyków i opinii. Jak powiedział Lao-tzu: "Uczony zyskuje każdego dnia, ale taoista traci każdego dnia."
W życiu, jak i w sztuce, Zen nigdy nie marnuje energii na zatrzymywanie się, aby wyjaśniać; jedynie wskazuje.
Zen to wyzwolenie od czasu. Bo jeśli otworzymy oczy i zobaczymy wyraźnie, staje się oczywiste, że nie ma innego czasu poza tą chwilą, a przeszłość i przyszłość to abstrahowanie bez żadnej konkretnej rzeczywistości.
To, co Zen rozumie przez bycie oderwanym – nie bycie bez emocji lub uczuć, lecz bycie kimś, w kim uczucie nie jest lepkie ani zablokowane, i przez kogo przechodzą doświadczenia świata jak odbicia ptaków przelatujących nad wodą.
Zen jest całościowe. Nigdy nie zaprzecza, nigdy nie mówi nie niczemu; akceptuje wszystko i przekształca to w wyższą rzeczywistość.
Życie Zen zaczyna się zatem od rozczarowania dążeniem do celów, które tak naprawdę nie istnieją – dobra bez zła, spełnienia ja, które nie jest niczym więcej niż ideą, i jutra, które nigdy nie nadchodzi.
Ludzie mówią, że praktykowanie zen jest trudne, ale jest nieporozumienie co do przyczyny. Nie jest trudno, ponieważ trudno usiąść w pozycji lotosu lub osiągnąć oświecenie. Jest trudno, ponieważ trudno utrzymać umysł czysty i praktykę czystą w jej podstawowym sensie.
Dla studentów Zen chwast to skarb. Z takim podejściem, cokolwiek robisz, życie staje się sztuką.
Mieszkałem z kilkoma mistrzami zen – wszyscy to byli koty.