Epikur
Epikur Cytaty o Śmierci
Gdzie jestem, tam nie ma śmierci, gdzie jest śmierć, mnie tam nie ma.
Dlaczego boisz się śmierci? Gdzie jesteś, tam śmierć nie istnieje. Gdzie śmierć jest, tam ciebie nie ma. Czego się boisz?
Ludzie są tak bezmyślni, ba, tak szaleni, że niektórzy, bojąc się śmierci, zmuszają się do jej przyjęcia.
Śmierć nie jest dla nas niczym, ponieważ kiedy my jesteśmy, śmierć nie nadeszła, a kiedy śmierć nadeszła, nas już nie ma.
Jeśli śmierć nie sprawia ci bólu, kiedy jesteś martwy, to głupota pozwalać, by strach przed nią sprawiał ci ból teraz.
Śmierć to nic dla nas: ponieważ to, co zostało rozpuszczone, nie ma sensacji; a to, co nie ma sensacji, jest niczym dla nas.
Śmierć, najstraszniejsza z wszelkich zła, dlatego nie ma dla nas znaczenia; ponieważ kiedy istniejemy, śmierć nie jest obecna, a kiedy śmierć jest obecna, my już nie istniejemy.
Cokolwiek nie powoduje złości, kiedy jest obecne, wywołuje jedynie nieuzasadniony ból w oczekiwaniu. Śmierć, a zatem najstraszliwsze zło, nie jest dla nas niczym, ponieważ, gdy my istniejemy, śmierć nie nadeszła, a gdy śmierć nadchodzi, my już nie istniejemy. Dlatego nie jest to nic ani dla żywych, ani dla umarłych, bo dla żywych jej nie ma, a umarli już nie istnieją.
Dla człowieka, który zdaje sobie sprawę, że śmierć nie jest straszna, życie nie jest straszne.
To, czego ludzie się boją, to nie to, że śmierć to unicestwienie, ale to, że to nie jest koniec.
Mądry człowiek nie odrzuca życia ani nie boi się śmierci... tak jak nie wybiera koniecznie największej ilości jedzenia, lecz najprzyjemniejsze jedzenie, tak też nie preferuje najdłuższego czasu, lecz najbardziej przyjemny.
Nie bój się boga, nie martw się o śmierć; to, co dobre, jest łatwe do zdobycia, a to, co straszne, łatwe do zniesienia.
Śmierć nie ma sensu dla żyjących, ponieważ żyją, i nie ma sensu dla umarłych... ponieważ ich już nie ma.
Nie ma niczego do strachu przed bogami, nie ma niczego do odczucia w śmierci, dobro może być osiągnięte, zło może być zniesione.
Tak więc śmierć, najstraszniejsza z wszelkich złych rzeczy, nie ma dla nas znaczenia, ponieważ dopóki żyjemy, śmierć nie jest z nami; ale gdy śmierć nadchodzi, to już nie istnieje. Nie dotyczy to ani żyjących, ani umarłych, ponieważ dla pierwszych nie ma jej, a drudzy już nie istnieją.
Śmierć nie ma dla nas znaczenia: po tym jak nasze ciała zostaną rozpuszczone przez śmierć, są pozbawione czucia, a to, co nie ma czucia, nie ma dla nas znaczenia. Dlatego właściwe zrozumienie śmierci sprawia, że śmiertelność staje się przyjemna, nie dlatego, że dodaje nieskończonego czasu, ale dlatego, że zabiera pragnienie nieśmiertelności.
Dlaczego miałbym bać się śmierci? Jeśli jestem, śmierć nie istnieje. Jeśli śmierć istnieje, mnie już nie ma. Dlaczego miałbym bać się tego, co może istnieć tylko wtedy, gdy mnie nie ma?
Przeciwko innym rzeczom możliwe jest uzyskanie bezpieczeństwa, ale jeśli chodzi o śmierć, wszyscy my, ludzie, żyjemy w mieście bez murów.
Przyzwyczaj się wierzyć, że śmierć nie jest dla nas niczym, ponieważ dobro i zło zakładają świadomość, a śmierć jest pozbawieniem całej świadomości; dlatego prawidłowe zrozumienie, że śmierć nie jest dla nas niczym, sprawia, że śmiertelność życia jest przyjemna, nie poprzez dodanie nieograniczonego czasu do życia, ale poprzez pozbycie się pragnienia nieśmiertelności. Życie nie ma żadnego strachu; dla tych, którzy dokładnie rozumieją, że nie ma dla nich żadnych lęków w zaprzestaniu życia.
Śmierć nas nie dotyczy, ponieważ dopóki istniejemy, śmierć tu nie jest. A kiedy przyjdzie, już nie istnieje.
Można zapewnić bezpieczeństwo przed innymi nieszczęściami, ale jeśli chodzi o śmierć, żyjemy w mieście bez murów.