Muzyka bez słów oznacza porzucenie umysłu. A porzucenie umysłu to medytacja. Medytacja prowadzi cię do źródła. A źródłem wszystkiego jest dźwięk.
Jeśli ktoś obserwuje, skąd pochodzi pojęcie 'ja', umysł wchłania się tam; to jest tapas. Kiedy mantra jest powtarzana, jeśli ktoś obserwuje, skąd pochodzi dźwięk tej mantry, umysł wchłania się tam; to jest tapas.
Tajemnica dźwięku to mistycyzm; harmonia życia to religia. Wiedza o wibracjach to metafizyka, analiza atomów to nauka, a ich harmonijne grupowanie to sztuka. Rytm formy to poezja, a rytm dźwięku to muzyka. To pokazuje, że muzyka jest sztuką sztuk i nauką wszystkich nauk; zawiera w sobie źródło wszelkiej wiedzy.
System moralności oparty na względnych wartościach emocjonalnych jest czystą iluzją, całkowicie wulgarną koncepcją, która nie ma w sobie nic solidnego ani prawdziwego.
Muzyka to ruch dźwięku, który dociera do duszy, by wychować jej cnotę.
Co jest najpiękniejsze? - Wszechświat, bo jest dziełem Boga. Co jest najsilniejsze? - Konieczność, bo zwycięża nad wszystkim. Co jest najtrudniejsze? - Poznać samego siebie. Co jest najłatwiejsze? - Dawać radę. Jaką metodę należy przyjąć, by prowadzić dobre życie? - Nie robić niczego, co potępilibyśmy u innych. Co jest konieczne do szczęścia? - Zdrowe ciało i zadowolony umysł.
Wydaje się, że specjalną cechą ludzi jest to, że reflektują: myślą o myśleniu i wiedzą, że wiedzą. To, jak inne systemy sprzężenia zwrotnego, może prowadzić do błędnych kół i zamieszania, jeśli nie jest odpowiednio zarządzane, ale samoświadomość sprawia, że ludzkie doświadczenie staje się rezonujące. Przekazuje to jednoczesne "echo" wszystkiego, co myślimy i czujemy, jak pudło skrzypiec rezonuje dźwiękiem strun. Dodaje głębi i objętości temu, co w przeciwnym razie byłoby płytkie i płaskie.
Zwierzęta są oczarowane muzyką; jeśli człowiek nie jest przyciągany przez dźwięk OM, to jest osłem.
My dorośli ludzie myślimy, że doceniamy muzykę, ale gdybyśmy zrozumieli sens, który niemowlę przynosi ze sobą w docenianiu dźwięku i rytmu, nigdy nie chwalilibyśmy się znajomością muzyki. Niemowlę to sama muzyka.
Kobieta jest niszczycielką mężczyzny. Nie patrz na nią, za żadną cenę. Uwaga: (Słońce jaźni, czyli dźwięk, jest tutaj nazywane mężczyzną; a jyoti, światło jaźni, jest nazywane kobietą. Innymi słowy, nie bądź zainteresowany zabawą jyoti, ani nie rozwijaj przywiązania do wewnętrznych wizji; w końcu wizje są wtórne i nie stanowią wewnętrznej Realizacji.)
Maya może brzmieć dokładnie jak Kriszna; nie możemy tego rozróżnić, chyba że będziemy wolni od wszelkich motywacji do materialnych przyjemności.
Dźwięk deszczu nie potrzebuje tłumaczenia.
Człowiek duchowy powinien być normalnym człowiekiem, zdrowym człowiekiem. Bóg sam w sobie jest normalny; nie jest szalony. Aby osiągnąć Boga, człowiek duchowy musi być bosko praktyczny w swoich codziennych działaniach. Duchowość nie neguje życia zewnętrznego. Musimy jednak wiedzieć, że życie zewnętrzne nie oznacza życia zwierzęcego. Życie zewnętrzne powinno być manifestacją życia boskiego w nas.
Dźwięk jest siłą tworzenia, prawdziwą całością. Muzyka staje się wtedy głosem wielkiej kosmicznej jedności, a zatem optymalnym sposobem dotarcia do tego ostatecznego stanu uzdrowienia.
Boski dźwięk jest przyczyną wszelkiej manifestacji. Ten, kto zna tajemnicę dźwięku, zna tajemnicę całego wszechświata.
Mędrcy nadali Najwyższemu imię A-U-M, które stanowi korzeń wszelkiego języka. Pierwsza litera „A” jest dźwiękiem-matką, będąc naturalnym dźwiękiem wydawanym przez każdą istotę, gdy gardło jest otwarte, a żaden dźwięk nie może być wydany bez otwarcia gardła. Ostatnia litera „M”, wypowiadana przez zamknięcie warg, kończy wszelką artykulację. Kiedy dźwięk przemieszcza się od gardła do warg, przechodzi przez dźwięk „U”. Te trzy dźwięki obejmują więc całe pole możliwego dźwięku artykułowanego. Ich połączenie nazywane jest Aksharą lub nieśmiertelnym słowem, Dźwiękiem-Brahmanem lub Słowem-Bogiem, ponieważ jest to najbardziej uniwersalne imię, które można nadać Najwyższemu.
Życie jest jak struna harfy, jeśli jest napięta zbyt mocno, nie zagra, jeśli jest zbyt luźna, wisi, napięcie, które tworzy piękny dźwięk, leży w środku.
Mnisi, my, którzy patrzymy na całość, a nie tylko na część, wiemy, że jesteśmy systemami współzależności, uczuć, percepcji, myśli i świadomości, wszystko ze sobą połączone. Badając w ten sposób, zdajemy sobie sprawę, że nie ma mnie ani mojego w żadnej części, tak jak dźwięk nie należy do żadnej części lutni.
Samoświadomość to twoja świadomość świata, którą doświadczasz przez pięć zmysłów (dźwięk, dotyk, wzrok, smak i węch). Zwracaj uwagę na swoje wrażenia zmysłowe i bądź świadomy tych pięciu sposobów, w jakie świat dociera do ciebie.
Zanurz się w prawdzie, dowiedz się, kim jest Nauczyciel, wierz w Wielki Dźwięk!
Twój świat to wszystkie te elementy. Światło i dźwięk, smak, zapach i dotyk, splecione razem w wielu wymiarach na cudownym krośnie twojego mózgu. Twój mózg; najskomplikowaniejsza rzecz na świecie, którą sam wyhodowałeś... nawet o tym nie myśląc.
Głos nie tylko wskazuje na charakter człowieka, ale jest także wyrazem jego ducha. Inne dźwięki mogą być głośniejsze niż głos, ale żaden dźwięk nie jest bardziej żywy.
Potrzebujemy zdrowych ciał, aby rozwijać zdrowe umysły.
Śpiewanie mantry Hare Kryszna pochodzi z duchowej płaszczyzny i dlatego ta wibracja dźwiękowa przewyższa wszystkie niższe poziomy świadomości - czyli zmysłową, mentalną i intelektualną.
Dźwięk deszczu nie potrzebuje tłumaczenia. W muzyce nie czyni się końca kompozycji celem kompozycji... Podobnie w tańcu, nie celuje się w jedno szczególne miejsce w pokoju... Cały sens tańca to taniec.