Tajemnica dźwięku to mistycyzm; harmonia życia to religia. Wiedza o wibracjach to metafizyka, analiza atomów to nauka, a ich harmonijne grupowanie to sztuka. Rytm formy to poezja, a rytm dźwięku to muzyka. To pokazuje, że muzyka jest sztuką sztuk i nauką wszystkich nauk; zawiera w sobie źródło wszelkiej wiedzy.
My dorośli ludzie myślimy, że doceniamy muzykę, ale gdybyśmy zrozumieli sens, który niemowlę przynosi ze sobą w docenianiu dźwięku i rytmu, nigdy nie chwalilibyśmy się znajomością muzyki. Niemowlę to sama muzyka.
Dźwięk jest siłą tworzenia, prawdziwą całością. Muzyka staje się wtedy głosem wielkiej kosmicznej jedności, a zatem optymalnym sposobem dotarcia do tego ostatecznego stanu uzdrowienia.
Boski dźwięk jest przyczyną wszelkiej manifestacji. Ten, kto zna tajemnicę dźwięku, zna tajemnicę całego wszechświata.
Głos nie tylko wskazuje na charakter człowieka, ale jest także wyrazem jego ducha. Inne dźwięki mogą być głośniejsze niż głos, ale żaden dźwięk nie jest bardziej żywy.
Kiedy dzwon zostanie wybrzmiany, dźwięk tego dzwonu spowoduje drganie innych dzwonów. Tak samo jest z tańcem duszy... wywołuje ona swoją reakcję, a ta z kolei sprawia, że inne dusze zaczynają tańczyć.
Człowiek nie słyszy dźwięku tylko przez uszy; słyszy dźwięk przez każdy por swojego ciała. Przenika całe jego istnienie.