Medytacja zależy od siły umysłu. Powinna być nieprzerwana, nawet gdy ktoś jest zaangażowany w pracę. Określony czas na nią przeznaczony jest dla nowicjuszy.
Połóż swój ciężar u stóp Pana wszechświata, który zawsze zwycięża i realizuje wszystko. Pozostań zawsze stanowczy w sercu, w Transcendentalnym Absolucie. Bóg zna przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. On określi przyszłość dla ciebie i wykona pracę. To, co ma być zrobione, zostanie zrobione we właściwym czasie. Nie martw się. Pozostań w sercu i oddaj swoje działania Boskiemu.
Życia czynu nie trzeba porzucać. Jeśli będziesz medytować przez godzinę lub dwie codziennie, będziesz mógł kontynuować swoje obowiązki. Jeśli medytujesz w odpowiedni sposób, to strumień umysłu, który zostanie wzbudzony, będzie płynął nawet w trakcie twojej pracy.
Spokój jest kryterium duchowego postępu. Zanurz oczyszczony umysł w Sercu. Wtedy praca jest zakończona.
Utrzymuj pamięć o swojej prawdziwej naturze żywą, nawet podczas pracy, i unikaj pośpiechu, który powoduje, że zapominasz. Bądź świadomy. Ćwicz medytację, aby uciszyć umysł i sprawić, by był świadomy swojej prawdziwej relacji z Jaźnią, która go wspiera. Nie wyobrażaj sobie, że to ty wykonujesz pracę. Myśl, że to jest podstawowy nurt, który to robi. Zidentyfikuj się z tym nurtem.
Jedzenie, kąpiel, chodzenie do toalety, mówienie, myślenie i wiele innych czynności związanych z ciałem to wszystko praca. Jak to możliwe, że wykonanie jednej określonej czynności jest jedynie (uznawane za) pracę? Być cicho, to znaczy zawsze być zaangażowanym w pracę. Milczeć, to znaczy zawsze mówić.
Twoja prawdziwa natura to nieskończony duch. Uczucie ograniczenia to dzieło umysłu.