Nie możesz pragnąć poddania się, bo to nie jest poddanie. Poddanie pojawia się spontanicznie u ludzi, którzy czasem nawet nie mają na to słowa. Wiem, że otwartość istnieje w wielu ludziach.
Empatia z czyimś bólem lub brakiem oraz pragnienie pomocy muszą być zrównoważone głębszym zrozumieniem wiecznego charakteru całego życia i iluzji wszelkiego bólu. Wtedy pozwól, aby twoje wewnętrzne spokojność przepływała w to, co robisz, i będziesz działać jednocześnie na poziomach efektu i przyczyny.
Kiedy stajesz się komfortowy z niepewnością, w twoim życiu otwierają się nieskończone możliwości. Oznacza to, że strach nie jest już dominującym czynnikiem w tym, co robisz, i nie powstrzymuje cię już przed podjęciem działania, aby rozpocząć zmiany. Rzymski filozof Tacyt słusznie zauważył, że „pragnienie bezpieczeństwa stoi w opozycji do każdej wielkiej i szlachetnej działalności”. Jeśli niepewność jest dla ciebie nieakceptowalna, zamienia się w strach. Jeśli jest całkowicie akceptowalna, zamienia się w żywotność, czujność i kreatywność.
Życie większości ludzi jest prowadzone przez pragnienie i strach. Pragnienie to potrzeba dodania czegoś do siebie, aby stać się pełniejszym sobą. Cały strach to strach przed utratą czegoś i przez to przed staniem się mniejszym. Te dwa ruchy zasłaniają fakt, że Bycie nie może być dane ani odebrane. Bycie w pełni już jest w tobie, Teraz.
Dla ego kochanie i chcenie to to samo, podczas gdy prawdziwa miłość nie ma w sobie chcenia, pragnienia posiadania ani zmiany partnera.
Kiedy jesteś całkowicie obecny z każdym, kogo spotykasz, porzucasz koncepcyjną tożsamość, którą stworzyłeś dla tej osoby - swoją interpretację tego, kim ona jest i co zrobiła w przeszłości - i jesteś w stanie interactować bez egoicznych ruchów pragnienia i strachu. Uwaga, będąca czujną ciszą, jest kluczem.