Dopóki człowiek ma pragnienia, nie ma końca jego wędrówce. To tylko pragnienia sprawiają, że bierze jedno ciało po drugim. Będzie reinkarnacja, jeśli człowiek ma choćby pragnienie zjedzenia kawałka cukierka.
W jednym słowie, należy pragnąć od Boga pozbawienia pragnień. Bo to właśnie pragnienie jest źródłem wszelkiego cierpienia. Jest przyczyną powtarzających się narodzin i śmierci. To przeszkoda na drodze do wyzwolenia.
Uwolnij swoje pragnienie; nie ograniczaj go do ograniczonego. W bezgraniczności pragnienia jest twoja ostateczna natura.
Wierzę, że Ty, O Jezu, jesteś w Najświętszym Sakramencie. Kocham Cię i pragnę Cię. Przyjdź do mego serca. Obejmuję Cię. O, nigdy mnie nie opuszczaj. Niech ognista i najczulsza moc Twojej miłości, O Panie Jezu Chryste, błagam Cię, pochłonie mój umysł, abym umarł z miłości do Twojej miłości, Który łaskawie zechciałeś umrzeć z miłości do mojej miłości.
Miłość nie jest wybiórcza, pragnienie jest wybiórcze. W miłości nie ma obcych. Kiedy centrum egoizmu już nie istnieje, wszelkie pragnienia przyjemności i lęk przed bólem znikają; nie ma już zainteresowania poszukiwaniem szczęścia; poza szczęściem znajduje się czysta intensywność, niewyczerpana energia, ekstaza dawania z wiecznego źródła.
Samo pragnienie pewności, bezpieczeństwa, jest początkiem niewoli. Dopiero gdy umysł nie jest uwikłany w sieć pewności i nie szuka jej, znajduje się w stanie odkrywania.
Wiedza o Bogu, formowanie idei, panowanie nad pragnieniami i pasjami, rozróżnienie między tym, co należy wybrać, a tym, co należy odrzucić, to wszystko człowiek zawdzięcza swojej formie.
Nigdy nie odpoczywaj, bo nie osiągniesz prawdziwych duchowych rozkoszy, jeśli najpierw nie nauczysz się odrzucać każdego swojego pragnienia.
Współczucie odnosi się do powstawania w sercu pragnienia ulżenia w cierpieniu wszystkich istot.
Nie możesz pragnąć poddania się, bo to nie jest poddanie. Poddanie pojawia się spontanicznie u ludzi, którzy czasem nawet nie mają na to słowa. Wiem, że otwartość istnieje w wielu ludziach.
Czystość, niekrzywdzenie, przebaczenie nawet największemu wrogowi, prawda, wiara w Pana, to wszystko różne Writti. Nie bój się, jeśli nie jesteś doskonały we wszystkich z nich; pracuj, one przyjdą. Ten, kto porzucił wszelkie przywiązanie, wszelki strach i gniew, kto całym sercem oddał się Panu, kto schronił się w Panu, którego serce zostało oczyszczone, z jakąkolwiek prośbą zwróci się do Pana, On mu to da. Dlatego czcij Go przez wiedzę, miłość lub wyrzeczenie.
Już jestem martwy. Śmierć fizyczna nie będzie miała żadnego wpływu na moją sytuację. Jestem ponadczasowym bytem. Jestem wolny od pragnienia i strachu, ponieważ nie pamiętam przeszłości ani nie wyobrażam sobie przyszłości. Gdzie nie ma nazw i kształtów, jak może być pragnienie i strach? Z brakiem pragnienia przychodzi ponadczasowość. Jestem bezpieczny, ponieważ to, czego nie ma, nie może dotknąć tego, co jest. Ty czujesz się niebezpieczny, ponieważ wyobrażasz sobie niebezpieczeństwo. Oczywiście twoje ciało jako takie jest złożone i wrażliwe i potrzebuje ochrony. Ale nie ty. Kiedy zdasz sobie sprawę ze swojego niezłomnego bytu, będziesz w pokoju.
Każde pokusy, które są powstrzymywane, każda zła myśl, która jest powstrzymywana, każde pragnienie, które jest stłumione, każde gorzkie słowo, które jest powstrzymywane, każda szlachetna aspiracja, która jest zachęcana, każda wzniosła myśl, która jest pielęgnowana, przyczynia się do rozwoju siły woli, dobrego charakteru i osiągnięcia wiecznego błogości i nieśmiertelności.
Bardzo często pesymistyczni ludzie mówią przeciwko własnym pragnieniom. Chcą podjąć jakąś pracę i mówią: „Zrobię to, ale nie sądzę, żebym w tym odniósł sukces”. W ten sposób sami utrudniają sobie drogę. Człowiek nie wie, że każda myśl wywiera wpływ na świadomość i rytm, w jakim działa świadomość. Zgodnie z tym rytmem to odbicie stanie się rzeczywistością; a człowiek okazuje się być swoim własnym wrogiem przez swoją niewiedzę na ten temat.
Nie nakładaj na żadną duszę ciężaru, którego nie chciałbyś, by nałożono na ciebie, i nie pragnij dla nikogo tego, czego nie pragnąłbyś dla siebie.
Każde żywe stworzenie na ziemi kocha życie ponad wszystko. Najmniejszy owad, którego życie trwa tylko chwilę, stara się uciec przed wszelkim niebezpieczeństwem, aby żyć o moment dłużej. A pragnienie życia jest najbardziej rozwinięte u człowieka.
Obfitość, jak wszystko inne we wszechświecie, jest po prostu określoną aranżacją energii i informacji. Dzięki naszej intencji możemy zmienić energię, dodać nowe informacje i manifestować cokolwiek, czego chcemy, potrzebujemy lub pragniemy. Obfitość jest nieograniczona, bez granic i zawsze dostępna.
Nie znamy siebie jako nieśmiertelnej egzystencji. Mamy pragnienie życia—muszę żyć dalej w tym ciele. Dlaczego? Ponieważ nie wiem, że jestem nieśmiertelny... Doświadczająca Jaźń, którą jesteśmy, jest nieśmiertelna. Nie jest dotknięta doświadczeniem świata.
Ten, kto nie pragnie władzy, jest godny jej posiadania.
Jeśli teraz będziesz kochać się z boskością, w przyszłym życiu będziesz miał twarz zaspokojonego pragnienia.
Co tracimy na szczęściu innych? Świętujmy z nimi lub starajmy się ich naśladować. To powinno być nasze pragnienie i determinacja.
Ci, którzy pragną pozostać upojeni Rzeczywistością, nie potrzebują sztucznych środków odurzających. Oddawanie się fałszywym rzeczom tylko zwiększy fałszywość, ponieważ każdy kierunek jest rzeczywiście nieskończony. Ci, którzy pragną prawdziwej prawdy, idą sami z wielką intensywnością, aby posunąć się naprzód w swojej sadhanie.
Empatia z czyimś bólem lub brakiem oraz pragnienie pomocy muszą być zrównoważone głębszym zrozumieniem wiecznego charakteru całego życia i iluzji wszelkiego bólu. Wtedy pozwól, aby twoje wewnętrzne spokojność przepływała w to, co robisz, i będziesz działać jednocześnie na poziomach efektu i przyczyny.
Jeśli szukasz rzeczywistości, musisz uwolnić się od wszelkich tła, kultur i wzorców myślenia oraz odczuć. Nawet pojęcie bycia mężczyzną lub kobietą, a nawet człowiekiem, powinno zostać porzucone. Ocean życia zawiera wszystko, nie tylko ludzi. Więc przede wszystkim porzuć wszelką identyfikację z sobą, przestań myśleć o sobie jako o kimś, tym czy tamtym. Porzuć wszelką troskę o siebie, nie martw się o swoje dobro, materialne czy duchowe, porzuć każde pragnienie, zarówno grube, jak i subtelne, przestań myśleć o osiągnięciu czegokolwiek. Jesteś kompletny tu i teraz, nie potrzebujesz absolutnie niczego.
Pragnienie twojego bytu witalnego kieruje się ku pracy. A byt witalny nie znajdzie żadnego zainteresowania jogą, dopóki nie doświadczysz wyższego i pełniejszego życia, które jest w jodze. Dopóki tego doświadczenia nie będzie, byt witalny nie znajdzie żadnego zainteresowania.