Jeśli umysł chce pojąć rzeczywistość, musi wyjść poza przeszłość i przyszłość. Ale wychodząc poza przeszłość i przyszłość, przestaje być w ogóle umysłem. Stąd naleganie wszystkich wielkich mistrzów świata, że drzwi do rzeczywistości to brak-umysłu.
Teraźniejszość daje ci możliwość zanurzenia się głęboko w wodach życia lub wzlotu wysoko w niebo życia. Ale po obu stronach są niebezpieczeństwa – 'przeszłość' i 'przyszłość' to najniebezpieczniejsze słowa w ludzkim języku.
Zen żyje w teraźniejszości. Całe nauczanie polega na tym: jak być w teraźniejszości; jak wydostać się z przeszłości, która już nie istnieje, i jak nie angażować się w przyszłość, która jeszcze nie nadeszła, a po prostu być zakorzenionym, skoncentrowanym w tym, co jest.
Cokolwiek się zdarzyło wczoraj, to przeszłość.
Albo toniesz w przeszłości, albo toniesz w przyszłości. Dlatego nie jesteś. Dlatego sam stałeś się fałszywy. Zbyt przejmujesz się fałszem, a to przejmowanie sprawia, że stajesz się pseudo. Wycofaj się z przeszłości i przyszłości. Miłość jest zawsze cesarzem.