Pierwotnego wzoru rodziny należy szukać w samym Bogu, w trynitarnym misterium Jego życia. Boskie "My" jest wiecznym wzorem ludzkiego "my", zwłaszcza tego "my", które tworzą mężczyzna i kobieta, stworzeni na obraz i podobieństwo Boga... Człowiek jest stworzony "od samego początku" jako mężczyzna i kobieta: życie całej ludzkości – zarówno małych wspólnot, jak i społeczeństwa jako całości – naznaczone jest tą pierwotną dwoistością.
Dlatego moralne niepokoje mają stać się jeszcze bardziej dotkliwe. Oczywiste jest, że fundamentalny defekt, a raczej seria defektów, a właściwie wadliwa machina, leży u podstaw współczesnej ekonomii i materialistycznej cywilizacji, która nie pozwala ludzkiej rodzinie uwolnić się od tak radykalnie niesprawiedliwych sytuacji.
Utrzymanie radosnej rodziny wymaga wiele zarówno od rodziców, jak i od dzieci. Każdy członek rodziny musi w szczególny sposób stać się sługą innych.
Rodzina, jako podstawowa i zasadnicza wspólnota edukacyjna, jest uprzywilejowanym środkiem do przekazywania wartości religijnych i kulturowych, które pomagają człowiekowi zdobywać jego własną tożsamość. Zbudowana na miłości i otwarta na dar życia, rodzina zawiera w sobie przyszłość społeczeństwa; jej najbardziej szczególnym zadaniem jest skuteczne przyczynianie się do przyszłości pokoju.
Jak piękna jest rodzina, która odmawia Różaniec każdego wieczoru.
Wielkim niebezpieczeństwem dla życia rodzinnego, wśród każdej społeczności, której idolami są przyjemność, wygoda i niezależność, jest fakt, że ludzie zamykają swoje serca i stają się egoistami.
Prawdziwa świętość nie oznacza ucieczki od świata; raczej polega na wysiłku wprowadzenia Ewangelii w codzienne życie, w rodzinie, w szkole i pracy oraz w zaangażowaniu społecznym i politycznym.
Jak idzie rodzina, tak idzie naród i tak idzie cały świat, w którym żyjemy.
Każdy wysiłek, aby uczynić społeczeństwo wrażliwym na znaczenie rodziny, to wielka służba dla ludzkości.
Historia ludzkości, historia zbawienia, przechodzi przez rodzinę.
Rodzina, która modli się razem, zostaje razem.
Kochaj rodzinę! Broń i promuj ją jako podstawową komórkę społeczeństwa ludzkiego; pielęgnuj ją jako główną świątynię życia. Zadbaj o staranne przygotowanie par narzeczonych i bądź blisko młodych małżeństw, aby były one dla swoich dzieci i całej wspólnoty wymownym świadectwem Bożej miłości.
Choroba członka rodziny, przyjaciela lub sąsiada jest wezwaniem do chrześcijan, aby wykazać się prawdziwym współczuciem, tym łagodnym i wytrwałym dzieleniem się bólem drugiego.
Tak, cywilizacja miłości jest możliwa; to nie jest utopia. Ale jest to możliwe tylko przez stałe i gotowe odniesienie do "Ojca, od którego pochodzi wszelkie ojcostwo i macierzyństwo na ziemi," od którego pochodzi każda ludzka rodzina.
Historia ludzkości, historia zbawienia, przebiega przez rodzinę... Rodzina jest umieszczona w centrum wielkiej walki między dobrem a złem, między życiem a śmiercią, między miłością a wszystkim, co jest przeciwne miłości.
W nowo narodzonym dziecku realizuje się wspólne dobro rodziny.
Małżeństwo jest aktem woli, która oznacza i wiąże się z wzajemnym darem, który jednoczy małżonków i łączy ich z ich przyszłymi duszami, z którymi tworzą jedną rodzinę - domowy Kościół.
Drodzy młodzi ludzie wszystkich języków i kultur, czeka was wielkie i ekscytujące zadanie: stać się mężczyznami i kobietami zdolnymi do solidarności, pokoju i miłości życia, z szacunkiem dla wszystkich. Stańcie się rzemieślnikami nowej ludzkości, gdzie bracia i siostry - wszyscy członkowie tej samej rodziny - będą w końcu w stanie żyć w pokoju.
Nigdy nie możecie być zadowoleni, zostawiając im jedynie okruchy z uczty. Musicie podzielić się swoim majątkiem, a nie tylko nadmiarem, aby im pomóc. I musicie traktować ich jak gości przy waszym rodzinnym stole.
[Mówiąc o małżeństwie i rodzinie] W całym tym świecie nie ma doskonalszego, pełniejszego obrazu Boga, Jedności i Wspólnoty. Nie ma innej rzeczywistości ludzkiej, która bardziej odpowiadałaby, ludzkim okiem, temu boskiemu misterium.