Jak róża otworzyła swoje serce i dała światu całe swoje piękno? Poczuła zachętę Światła wobec swojego istnienia; w przeciwnym razie wszyscy pozostawalibyśmy zbyt przestraszeni.
Chciałbym ci pokazać...zadziwiające światło twojego istnienia.
Poeta to ktoś, kto może wlać Światło do łyżki, a potem unieść ją, by nakarmić Twoje piękne, spragnione, święte usta.
Nie mam ochoty pisać wierszy; ale gdy zapalam moją palniczkę z mirrą i jaśminowym kadzidłem, nagle wyrastają one z mojego serca, jak kwiaty w ogrodzie.
Przyszliśmy na ten niezwykły świat, by coraz głębiej doświadczać naszej boskiej odwagi, wolności i światła!
Bądź łagodny dla swojego śpiącego serca. Wyprowadź je na rozległe pola światła... I pozwól mu oddychać.
Obudzone serce jest jak niebo, które wylewa światło.