Wiem, że cię to rozczaruje, ale to prawda: nikt poza tobą nie może dać ci zbawienia. Nie ufaj ani nie polegaj na nikim, aby to zrobił. Prawda jest taka, że musimy oświecić samych siebie. Musisz zapalić swoją własną lampę; nikt inny nie da ci zbawienia. Prosta metoda na oświecenie to najpierw poznać samego siebie. Naucz się pracować ze sobą; nie poddawaj się w tym. Zrezygnuj z wszystkiego innego, ale nie z tego celu.
To, że widzisz boskie światło, doświadczasz fal błogości lub rozmawiasz z Bogami i Boginiami, nie jest powodem, aby nie znać swojego kodu pocztowego.
Jaźń jest jedną rzeczywistością, która zawsze istnieje, i to dzięki świetle Jaźni wszystkie inne rzeczy są widziane.
Medytacja jest królewską drogą do osiągnięcia wolności, tajemniczą drabiną, która sięga od ziemi do nieba, od ciemności do światła, od śmiertelności do nieśmiertelności.
Tak jak kamień, drzewo, słoma, ziarno, mata, tkanina, garnki i inne przedmioty, gdy są spalone, zostają zredukowane do ziemi (z której pochodzą), tak ciało i jego zmysły, gdy zostaną spalone w ogniu Wiedzy, stają się Wiedzą i wchłaniają się w Brahman, jak ciemność w świetle słońca.
Możliwe, że w XXI wieku Ziemia nie będzie zamieszkana przez ludzi. Jeden z wielkich mistyków Indii, bardzo prosty człowiek z gór, ktoś zapytał go kiedyś o przyszłość. Powiedział, że nadejdzie czas, gdy przejdziesz pięć mil i zobaczysz światło, i będziesz tak szczęśliwy, że wiesz, że istnieje inna istota.
Cień jest największym nauczycielem, jak przejść ku światłu.
Istnieje niewypowiedziana tajemnica, która leży u podstaw nas samych i świata. To ciemność, z której wypływa światło. Kiedy uznasz integralność wszechświata i to, że śmierć jest równie pewna jak narodziny, wtedy możesz się zrelaksować i zaakceptować, że tak jest. Nie ma nic więcej do zrobienia.
Aż Bhishma (dziadek Kaurava i Pandava), to znaczy strach (w świetle Kriya Bhisma oznacza strach przed praktykowaniem Kriya), otrzyma trzy strzały, to znaczy ida, pingala i susumna w swojej głowie (połączone w Kutastha), nigdy nie stanie się Sthira, spokojny; Należy praktykować Kriya odważnie.
Kiedy jesteś prawy, wszystko wokół ciebie jest prawdziwe, ponieważ piękny przepływ, który jest w twoim sercu, ma zdolność rozprzestrzeniania swojej woni jedności-światła wokół ciebie.
Bądź światłem dla siebie.
Zgodnie z metafizyką, strach jest wynikiem braku światła.
Jeśli nie widzisz swojej natury, nie powinieneś krytykować dobroci innych. Oszukiwanie siebie nie daje żadnej korzyści. Dobre i złe są wyraźnie odróżnialne. Przyczyna i skutek są jasne. Ale głupcy nie wierzą i wpadają prosto do piekła wiecznej ciemności, nawet o tym nie wiedząc. Tym, co ich powstrzymuje od wiary, jest ciężar ich karmy. Są jak ślepi ludzie, którzy nie wierzą, że istnieje coś takiego jak światło. Nawet jeśli im to wyjaśnisz, nadal nie będą wierzyć, ponieważ są ślepi. Jak mogą rozróżnić światło?
Prawdziwa tragedia życia to moment, kiedy ludzie boją się światła.
Rozum jest światłem, które Bóg zapalił w duszy.
Iluzja zniknie, gdy światło stanie się coraz bardziej rozbłyskujące, ładunek za ładunkiem ignorancji zniknie, a potem nadejdzie czas, gdy wszystko inne zniknie, a tylko słońce będzie świecić.
Indie widziała to od początku – a nawet w jej wiekach rozumu i w jej erze rosnącej ignorancji nigdy nie straciła wglądu, – że życie nie może być właściwie postrzegane w jedynym świetle, nie może być doskonale żyte w jedynej sile jego zewnętrzności.
Okno jest brakiem ściany, daje powietrze i światło, ponieważ jest puste. Bądź pusty z wszelkiej treści umysłowej, wszelkiej wyobraźni i wysiłku, a sama nieobecność przeszkód spowoduje, że rzeczywistość wpadnie do ciebie.
Osoba niewybudzona widzi tylko swój umysł, który jest jedynie odbiciem światła czystej świadomości powstającej z Serca.
Świadomość zawsze tam jest. Nie musi być uświadomiona. Otwórz przesłonę umysłu, a zostanie ona zalana światłem.
Zaczynając od wczesnego świtu każdego dnia, będę promieniować radością do wszystkich, których spotkam. Będę mentalnym słońcem dla każdego, kto skrzyżuje moją drogę. Przed niezawodnym światłem mojej radości, ciemność ustąpi.
Panie, spraw, abym był narzędziem Twojego pokoju. Gdzie jest nienawiść, niech zasieję miłość, Gdzie jest rana, przebaczenie; Gdzie jest wątpliwość, wiara; Gdzie jest rozpacz, nadzieja; Gdzie jest ciemność, światło; A gdzie jest smutek, radość. O Boski Mistrzu, spraw, abym nie tyle szukał pocieszenia, ile pocieszał, Nie tyle byłem zrozumiany, ile rozumiał, Nie tyle byłem kochany, ile kochał.
Życie to współistnienie wszystkich przeciwnych wartości. Radość i smutek, przyjemność i ból, w górę i w dół, gorąco i zimno, tu i tam, światło i ciemność, narodziny i śmierć. Całe doświadczenie jest kontrastem, a jedno byłoby bez sensu bez drugiego.
Wśród wszystkich cennych rzeczy tego świata, słowo jest najcenniejsze. W słowie można znaleźć światło, którego nie posiadają klejnoty i kamienie szlachetne; słowo może zawierać tyle życia, że potrafi uleczyć rany serca. Dlatego poezja, w której wyraża się dusza, jest tak żywa jak człowiek. Największą nagrodą, jaką Bóg obdarza człowieka, jest elokwencja i poezja. To nie jest przesada, ponieważ to dar poety, który w czasie kulminuje darem proroctwa.
Ponieważ stworzyliśmy was wszystkich z tej samej substancji, spoczywa na was obowiązek być jednym duchem, chodzić tymi samymi stopami, jeść tymi samymi ustami i mieszkać na tej samej ziemi, aby z waszego najgłębszego istnienia, poprzez wasze czyny i działania, mogły się objawić znaki jedności i istota oderwania. Takie jest Moje wezwanie do was, o zgromadzenie światła!