Jeśli twoja praktyka jest dobra, możesz stać się z niej dumny. To, co robisz, jest dobre, ale coś więcej jest do tego dodane. Duma jest nadmiarowa. Właściwy wysiłek polega na pozbyciu się czegoś zbędnego.
Zen nie jest jakąś wykwintną, specjalną sztuką życia. Nasze nauki polegają po prostu na życiu, zawsze w rzeczywistości, w jej dokładnym sensie. Naszym sposobem jest podejmowanie wysiłku, moment po momencie.
Wszystko, co robisz, jest właściwe, nic, co robisz, nie jest złe, ale musisz nadal wkładać niestrudzone wysiłki.
Nie lekceważymy idei oświecenia, ale najważniejsza jest ta chwila, a nie jakiś dzień w przyszłości. Musimy wysilać się w tej chwili. To jest najważniejsze dla naszej praktyki.
Jeśli będziesz dumny ze swojego osiągnięcia lub zniechęcony z powodu idealistycznego wysiłku, twoja praktyka zamknie cię w grubej ścianie.
Celem naszego wysiłku w życiu jest dotarcie na drugi brzeg, Nirwanę. Prajna paramita, prawdziwa mądrość życia, polega na tym, że w każdym kroku drogi drugi brzeg jest rzeczywiście osiągnięty.