Paramahamsa Jogananda
Paramahamsa Jogananda Cytaty o Błogości
Dlaczego nie wzmocnić własnych wibracji poprzez wspólnotę z ludźmi poszukującymi samorealizacji oraz medytację grupową z nimi? Ta praktyka wzmocni twoje duchowe przekonania i zauważysz, że wiele pozornie nieprzezwyciężalnych przeszkód w twoim życiu zacznie się rozpadać i znikać w wodach medytacji. Twoje oddanie i miłość do Boga połączą się z oddaniem i miłością innych. Boska błogość będzie promieniować z ciebie, pomagając wszystkim, których spotkasz.
Pan Krishna... ogłasza samorealizację, prawdziwą mądrość, jako najwyższą gałąź całej ludzkiej wiedzy — króla wszystkich nauk, samą istotę dharmy ("religii") — ponieważ tylko ona na stałe wykorzenia przyczynę trójstronnego cierpienia człowieka i ukazuje mu jego prawdziwą naturę błogości. Samorealizacja to joga lub "jedność" z prawdą — bezpośrednie postrzeganie lub doświadczenie prawdy przez wszechwiedzącą intuicyjną zdolność duszy.
Człowiek samorealizacji zna błogość, której nie można porównać do niczego w tym świecie. Jego radość jest niezależna od jakiegokolwiek przedmiotu lub doświadczenia zmysłowego. Jest to nieporównywalne szczęście, którego nie da się opisać słowami. Taka radość nazywana jest sattvik-ananda.
Ci, którzy patrzą na powierzchnię morza, muszą dostrzegać narodziny i śmierć fal, ale ci, którzy szukają głębin oceanu, dostrzegają jedną niepodzielną masę wody. Podobnie, ci, którzy uznają „życie” i „śmierć”, są miotani smutkiem, podczas gdy ci, którzy żyją w nieograniczonej superświadomości, dostrzegają i czują Jedną Niewypowiedzianą Błogość.
Duch Boży, jak zrozumiałem, to niewyczerpana Błogość; Jego ciało to niezliczone tkanki światła.
Jestem iskierką z Nieskończoności. Nie jestem ciałem i kośćmi. Jestem światłem. Pomagając innym odnieść sukces, znajdę własny dobrobyt. W dobrobycie innych znajdę swoje własne dobre samopoczucie. Jestem nieskończonością. Nie mam przestrzeni, nie znam zmęczenia; jestem ponad myślą ciała i wypowiedzią; ponad wszelką materią i umysłem. Jestem nieskończoną błogością.
Przez otwór ciszy cały gejzer błogości nieustannie wzbija się w górę i spływa na duszę.