Mistrz Krija Jogi pokonuje śmierć, wyprowadzając duszę poza identyfikację z ciałem fizycznym, świadomie i według woli; a potem powraca do świadomości śmiertelnej formy. W tym procesie doświadcza ciała jako jedynie materialnego miejsca zamieszkania duszy. Może w nim pozostać tak długo, jak chce; a po tym, jak to ciało spełni swoją użyteczność, może je opuścić według woli, nie doświadczając bólu fizycznego ani psychicznego z powodu przywiązania, i wejść do swojego wszechobecnego domu w Bogu.
Przez każdą próbę rośniemy. Całe cierpienie, które przeżywamy, ma sens. Choć wydaje się bardzo okrutne, jest jak ogień topniejący rudy żelaza: stal, która powstaje z tego pieca, jest pięknie mocna, użyteczna w wielu celach.
Pan Krishna... ogłasza samorealizację, prawdziwą mądrość, jako najwyższą gałąź całej ludzkiej wiedzy — króla wszystkich nauk, samą istotę dharmy ("religii") — ponieważ tylko ona na stałe wykorzenia przyczynę trójstronnego cierpienia człowieka i ukazuje mu jego prawdziwą naturę błogości. Samorealizacja to joga lub "jedność" z prawdą — bezpośrednie postrzeganie lub doświadczenie prawdy przez wszechwiedzącą intuicyjną zdolność duszy.
To duchowe ubóstwo, a nie materialny brak, leży u podstaw całego ludzkiego cierpienia.
Posiadanie materialnych bogactw, bez wewnętrznego spokoju, jest jak umieranie z pragnienia podczas kąpieli w jeziorze. Jeśli ma być uniknięte ubóstwo materialne, należy nienawidzić ubóstwa duchowego. To duchowe ubóstwo, a nie brak materialny, leży u podstaw wszelkiego ludzkiego cierpienia.