Jeden Duch życia otrzymuje różne imiona, święte imiona. Łatwiej rozpoznajemy Ducha życia po konkretnym imieniu, do którego jesteśmy przyzwyczajeni. Do tego momentu mamy rację, ale błąd, który popełniamy, i to ze stratą dla nas, polega na ignorowaniu lub zaprzeczaniu tej samej prawdzie, ponieważ jest nam dana w innej formie i pod innym imieniem. Ograniczamy ją. Mówimy, że prawda istniała tylko w tym okresie, kiedy na świat przyszli pewni nauczyciele, i że potem się skończyła.
W stronę Jednego, doskonałości miłości, harmonii i piękna, jedynej istoty, zjednoczonej ze wszystkimi oświeconymi duszami, które tworzą wcielenie mistrza, ducha przewodnictwa.
Nasz duch to prawdziwa część nas, ciało to tylko jego odzienie. Człowiek nie znajdzie pokoju u krawca, ponieważ jego płaszcz pochodzi stamtąd; tak samo duch nie może uzyskać prawdziwego szczęścia z ziemi tylko dlatego, że jego ciało należy do ziemi.
Głos nie tylko wskazuje na charakter człowieka, ale jest także wyrazem jego ducha. Inne dźwięki mogą być głośniejsze niż głos, ale żaden dźwięk nie jest bardziej żywy.
Ludzie na świecie pragną uczynić rzeczy sztywnymi, rzeczy o najsubtelniejszej naturze, których słowa nie mogą wyrazić. Gdy ktoś opisuje życie pozagrobowe, to jakby chciał zważyć duszę lub sfotografować ducha. Osobiście uważam, że musisz samemu zrozumieć, czym jest życie po śmierci. Nie powinieneś polegać na moich słowach.
Muzyka powinna leczyć, muzyka powinna podnosić duszę, muzyka powinna inspirować; wtedy nie ma lepszego sposobu, aby zbliżyć się do Boga, wznieść się wyżej ku duchowi, osiągnąć duchową doskonałość, tylko jeśli jest właściwie zrozumiana.