Miłość polega na zobowiązaniu, które ogranicza wolność - jest to oddanie siebie, a oddanie oznacza właśnie to: ograniczenie swojej wolności dla kogoś innego.
Tworząc ludzką rasę na Swój obraz i nieustannie ją utrzymując, Bóg wpisał w ludzką naturę mężczyzny i kobiety powołanie... miłości i komunii. Miłość jest zatem podstawowym i wrodzonym powołaniem każdego człowieka.
Rodzina, jako podstawowa i zasadnicza wspólnota edukacyjna, jest uprzywilejowanym środkiem do przekazywania wartości religijnych i kulturowych, które pomagają człowiekowi zdobywać jego własną tożsamość. Zbudowana na miłości i otwarta na dar życia, rodzina zawiera w sobie przyszłość społeczeństwa; jej najbardziej szczególnym zadaniem jest skuteczne przyczynianie się do przyszłości pokoju.
Mam nadzieję, że wasz przykład przyciągnie wiele dusz do adoracji Jezusa Chrystusa, który jest obecny na ołtarzu, aby być pocieszeniem i nadzieją dla tych, którzy powierzają mu swoje serca z wiarą i miłością; patrzą na niego jako na Emmanuela, Boga z nami, który pragnął mieszkać pośród nas: jego serce w naszym sercu.
W obliczu dzisiejszych problemów i rozczarowań wielu ludzi będzie próbować uciekać od swojej odpowiedzialności. Ucieczka w egoizm, ucieczka w przyjemności seksualne, ucieczka w narkotyki, ucieczka w przemoc, ucieczka w obojętność i cyniczne postawy. Proponuję wam opcję miłości, która jest przeciwnym biegunem ucieczki.
Nie ma niczego, czego człowiek bardziej potrzebuje, niż Miłosierdzia Bożego - tej miłości, która jest życzliwa, współczująca, która podnosi człowieka ponad jego słabości ku nieskończonym wysokościom świętości Boga.
Miłość wymaga wysiłku i osobistego zaangażowania w wolę Bożą.
Nie jesteśmy sumą naszych słabości i niepowodzeń, jesteśmy sumą miłości Ojca do nas i naszej prawdziwej zdolności, by stać się obrazem Jego Syna Jezusa.
Każdy akt czci, każde ukłonienie przed Najświętszym Sakramentem jest ważne, ponieważ jest to akt wiary w Chrystusa, akt miłości do Chrystusa. Każdy znak krzyża i gest szacunku, który wykonujesz za każdym razem, gdy przechodzisz obok kościoła, to także akt wiary.
Eucharystia jest tajemnicą mojego dnia. Daje siłę i sens wszystkim moim działaniom w służbie Kościołowi i całemu światu. Pozwólcie Jezusowi w Najświętszym Sakramencie mówić do waszych serc. To On jest prawdziwą odpowiedzią na życie, której szukacie. On pozostaje tu z nami: jest Bogiem z nami. Szukajcie Go bez zmęczenia, przyjmujcie Go bez zastrzeżeń, kochajcie Go nieprzerwanie: dziś, jutro, na zawsze.
Prawdziwa miłość jest wymagająca. Zawiódłbym w mojej misji, gdybym nie powiedział wam tego wyraźnie. Bo to Jezus – nasz sam Jezus – powiedział: „Jesteście moimi przyjaciółmi, jeśli wykonacie to, co wam nakazuję”. Miłość wymaga wysiłku i osobistego zaangażowania w wolę Bożą. Oznacza to dyscyplinę i poświęcenie, ale także radość i ludzkie spełnienie.
Nie ma miejsca na egoizm - ani na strach! Nie bój się więc, gdy miłość stawia wymagania. Nie bój się, gdy miłość wymaga poświęcenia.
Chociaż przeżyłem wiele ciemności, widziałem wystarczająco wiele dowodów, by być niezachwianie przekonanym, że żadna trudność, żaden strach nie jest tak wielki, aby mógł całkowicie stłumić nadzieję, która wiecznie rodzi się w sercach młodych... Nie pozwólcie, aby ta nadzieja umarła! Zainwestujcie w nią swoje życie! Nie jesteśmy sumą naszych słabości i porażek; jesteśmy sumą miłości Ojca do nas i naszej prawdziwej zdolności do stania się obrazem Jego Syna.
Przyszłość jest w waszych sercach i rękach. Bóg powierza wam zadanie, jednocześnie trudne i podnoszące na duchu, współpracy z Nim w budowaniu cywilizacji miłości.
Człowiek nie może żyć bez miłości. Pozostaje istotą niezrozumiałą dla samego siebie, jego życie jest bezsensowne, jeśli miłość nie zostanie mu objawiona, jeśli nie spotka miłości, jeśli jej nie doświadczy i nie uczyni jej swoją, jeśli nie będzie w nią intymnie zaangażowany.
Bóg jest Miłością. W końcu musimy zadać sobie pytanie: dlaczego Miłość została przybita do krzyża?
Tylko czysty mężczyzna i czysta kobieta są zdolni do prawdziwej miłości.
Nasza wspólna adoracja na Mszy Świętej musi iść w parze z naszą osobistą adoracją Jezusa w Eucharystii, aby nasza miłość była pełna.
Od Maryi uczymy się poddania Woli Bożej we wszystkim. Od Maryi uczymy się ufać, nawet gdy cała nadzieja zdaje się zniknąć. Od Maryi uczymy się kochać Chrystusa, jej Syna i Syna Bożego!
Osoba, która nie zdecyduje się kochać na zawsze, będzie miała bardzo duże trudności, aby naprawdę kochać choćby przez jeden dzień.
Miłość jest stałym wyzwaniem, rzucanym nam przez Boga.
Kochaj rodzinę! Broń i promuj ją jako podstawową komórkę społeczeństwa ludzkiego; pielęgnuj ją jako główną świątynię życia. Zadbaj o staranne przygotowanie par narzeczonych i bądź blisko młodych małżeństw, aby były one dla swoich dzieci i całej wspólnoty wymownym świadectwem Bożej miłości.
Otwórzcie swoje umysły i serca na piękno wszystkiego, co Bóg stworzył, oraz na Jego szczególną, osobistą miłość do każdego z was.
Niech kultura życia i miłości uczyni bezsensowną logikę śmierci.
Miłość nigdy nie zostaje pokonana, a mogę dodać, historia Irlandii to potwierdza.