Ukryta Błogość leży u podstaw rzeczy. Niema Rozkosz spogląda na niezliczone dzieła Czasu: Aby pomieścić Bożą radość w rzeczach, Przestrzeń dała szerokie miejsce, Aby pomieścić Bożą radość w sobie, nasze dusze zostały narodzone.
Życie było smutnym tętniem tej Materii, uczącym ją cierpienia, uczącym nadziei i pragnienia, które zbyt wcześnie zostały zdeptane w błocie, życie to słaba radość, która żałuje swojej krótkotrwałości, życie to długi smutek.
Umysł podświadomy odbiera i pamięta wszystkie te dotknięcia, które rozkoszują duszę. Nasza dusza czerpie radość z tego właściwego dotyku przez Esencję całego doświadczenia.
Miłość jest tonem przewodnim, Radość jest muzyką, Wiedza jest wykonawcą, Nieskończoność jest kompozytorem i publicznością.