Dalajlama
Dalajlama Cytaty o Miłości
Są tylko dwa dni w roku, w które nic nie można zrobić. Jeden nazywa się Wczoraj, a drugi Jutro. Dziś jest odpowiedni dzień, by kochać, wierzyć, działać i przede wszystkim żyć.
Każda religia kładzie nacisk na poprawę człowieka, miłość, szacunek dla innych, dzielenie się cierpieniem innych ludzi. W tych kwestiach każda religia miała mniej więcej ten sam punkt widzenia i ten sam cel.
Ostatecznie powód, dla którego miłość i współczucie przynoszą największe szczęście, jest prosty - nasza natura ceni je ponad wszystko. Potrzeba miłości leży u podstaw ludzkiego istnienia.
Jesteśmy otoczeni problemami, a jeśli poszukamy ich źródła, odkryjemy, że wynikają one z naszej egoistycznej natury, ponieważ dążymy do realizacji własnych interesów kosztem innych. Nasze różne tradycje religijne istnieją po to, by pomóc nam zmniejszyć te problemy. Wszystkie uczą, jak pokonać cierpienie, poprzez rozwijanie miłości i współczucia, tolerancji, cierpliwości i zadowolenia.
Ponieważ wszyscy dzielimy identyczną potrzebę miłości, możliwe jest poczucie, że każda osoba, którą spotykamy, w jakichkolwiek okolicznościach, jest bratem lub siostrą. Bez względu na to, jak nowe jest oblicze lub jak różne są ubrania i zachowanie, nie ma żadnej istotnej przepaści między nami a innymi ludźmi. Głupotą jest rozmyślać nad zewnętrznymi różnicami, ponieważ nasze podstawowe natury są takie same.
Miłość i współczucie są prawdziwymi religiami dla mnie. Aby to rozwinąć, nie musimy wierzyć w żadną religię.
Miłość to brak osądu.
Zawsze wierzyłem w miłość, współczucie i poczucie uniwersalnego szacunku. Każdy człowiek ma ten potencjał.
Z punktu widzenia absolutnej prawdy, to, co czujemy i doświadczamy w naszym codziennym życiu, jest jedynie iluzją. Spośród różnych iluzji, poczucie rozróżnienia między sobą a innymi jest najgorszą formą, ponieważ powoduje jedynie nieprzyjemności po obu stronach. Jeśli potrafimy uświadomić sobie i medytować nad ostateczną prawdą, oczyścimy nasze zanieczyszczenia umysłu, a tym samym wykorzenimy poczucie rozróżnienia. To pomoże stworzyć prawdziwą miłość do siebie nawzajem. Poszukiwanie ostatecznej prawdy jest zatem niezwykle ważne.
Bez religii, również istnieje droga, może to być droga przez edukację, przez odkrycia naukowe, wtedy otrzymujesz przekonanie. Niekoniecznie prawdziwie kochać innych, ale z własnego interesu pokazują miłość, współczucie wobec innych w ten sposób.
Rozwijanie miłości i współczucia oraz redukowanie gniewu i złośliwości to uniwersalna działalność, która nie wymaga żadnej wiary w jakąkolwiek religię.
Współczucie i miłość stanowią przemoc w działaniu. Są one źródłem wszystkich duchowych cech: przebaczenia, tolerancji, wszystkich cnót. Nadają sens naszym działaniom i czynią je konstruktywnymi. Nie ma nic niezwykłego w byciu bogatym lub wysoko wykształconym; tylko wtedy, gdy jednostka ma ciepłe serce, te atrybuty stają się wartościowe.
Powinniśmy ćwiczyć, okazując sobie nawzajem miłość i pomagając sobie nawzajem. Błąd to dążenie do szczęścia i unikanie cierpienia przez oszukiwanie i poniżanie innych ludzi. Musimy starać się osiągnąć szczęście i eliminować cierpienie przez bycie dobrym sercem i dobrze wychowanym.
O miłości, niekrzywdzeniu innych i szacunku dla wszystkich istot. Nawet zwierzęta mają te elementy w swoich wzorcach zachowań. Powinniśmy zacząć od obserwowania, jak zachowują się zwierzęta. Są one szczere i doceniają, gdy jesteśmy szczerzy wobec nich. Jeśli dasz zwierzęciu coś miłego w jednej ręce, a w drugiej ukryjesz sznur, stworzenie pozna twoje zamiary. Jednak zwierzęta nie mają religii, konstytucji. Podstawowa natura obdarzyła je zdolnością rozróżniania. To samo dotyczy ludzi.
Kiedy twój umysł jest spokojny i pełen miłości, nie ma miejsca na nienawiść ani strach. Inni będą ci ufać dzięki twojemu otwartemu sercu.
Miłość to pragnienie, by inni byli szczęśliwi.
Postęp materialny i wyższy standard życia zapewniają nam większy komfort i zdrowie, ale nie prowadzą do przemiany umysłu, który jest jedyną rzeczą zdolną do zapewnienia trwałego pokoju. Głębokie szczęście, w przeciwieństwie do przemijających przyjemności, ma charakter duchowy. Zależy od szczęścia innych i opiera się na miłości i uczuciach.
Nazywam jasne i wysokie aspekty mojego bytu duchem, a ciemne i ciężkie aspekty duszą. Dusza jest w domu w głębokich, zacienionych dolinach. Tam rosną ciężkie, ospałe kwiaty nasycone czernią. Rzeki płyną jak ciepły syrop. Wpadają do ogromnych oceanów duszy. Duch to ziemia wysokich białych szczytów i lśniących jezior jak klejnoty oraz kwiatów. Życie jest rzadkie, a dźwięki rozchodzą się na wielkie odległości. Istnieje muzyka duszy, jedzenie duszy i miłość duszy... Ludzie muszą wspinać się na górę nie tylko dlatego, że tam jest, ale dlatego, że duszna boskość musi być połączona z duchem.
Miłość i współczucie są ostatecznym źródłem ludzkiego szczęścia, a potrzeba ich leży w samym rdzeniu naszego istnienia.