Niezależnie od wątpliwości i przekonań, z Nieskończonej Miłości, jaką darzę wszystkich, nadal przychodzę jako Awatar, aby być osądzanym raz po raz przez ludzkość w jej niewiedzy, aby pomóc człowiekowi odróżnić Rzeczywiste od fałszywego.
MIŁOŚĆ jest z natury samokomunikująca się: ci, którzy jej nie mają, łapią ją od tych, którzy ją mają... Żadne rytuały, ceremonie, modlitwy, medytacja, pokuta ani wspomnienie nie mogą wytworzyć miłości w sobie. Żadne z tych rzeczy nie jest koniecznie znakiem miłości. Wręcz przeciwnie, ci, którzy głośno wzdychają, płaczą i zawodzą, jeszcze nie doświadczyli miłości. Miłość rozpala tego, kto ją znajduje. Jednocześnie zamyka jego usta, aby nie wydobywał się z nich dym.
Ludzie czekają na wielką chwilę, wielkie wydarzenie, i zapominają, że szczęście pochodzi z budowania na małych codziennych sprawach życia. Ludzie czekają na ten szczególny moment, by wyrazić miłość, i zapominają, że miłość wypływa z codziennej troski. Ludzie czekają, ale czekanie to przyszłość, a TERAZ jest zawsze czasem.
Tęsknij za tym, co prawdziwe. Wtedy nie będziesz miał czasu na martwienie się o to, co może się nigdy nie wydarzyć.
Przez nieskończony czas największy dar Boga jest nieustannie dawany w milczeniu. Lecz kiedy ludzkość staje się całkowicie głucha na grzmot Jego Milczenia, Bóg wciela się w Człowieka.