Moim zdaniem modlitwa kontemplacyjna to nic innego jak bliskie dzielenie się między przyjaciółmi; oznacza to poświęcanie czasu na bycie często sam na sam z tym, który nas kocha.
Nie wyobrażaj sobie, że gdybyś miał dużo czasu, spędzałbyś go więcej na modlitwie. Pozbądź się tej myśli; dobrze spędzany czas nie jest przeszkodą dla modlitwy.
Jeśli posadzimy kwiat lub krzew i będziemy go podlewać codziennie, urośnie na tyle wysoko, że z czasem będziemy potrzebować łopaty i motyki, by go wykopać. Tak samo jest, myślę, gdy codziennie popełniamy jakąś winę, choćby małą, i nie leczymy się z niej.
Nie należy myśleć, że osoba cierpiąca się nie modli. Ofiarowuje swoje cierpienia Bogu i często modli się bardziej prawdziwie niż ktoś, kto odchodzi na bok, medytuje, a po kilku łzach myśli, że to modlitwa.