Z pozoru zostaliśmy podzieleni, ograniczeni, z powodu naszej ignorancji; i staliśmy się, jakby to powiedzieć, małą panią i panem tym a tym. Ale cała natura obala to złudzenie w każdej chwili. Nie jestem tym małym człowiekiem ani małą kobietą odciętą od wszystkiego; jestem jedyną uniwersalną egzystencją. Dusza w swojej majestatyczności wznosi się każdą chwilę i ogłasza swoją własną wewnętrzną boskość.
Stan medytacyjny to najwyższy stan istnienia. Dopóki istnieje pragnienie, prawdziwe szczęście nie może nadejść. Tylko kontemplacyjne, świadkowe badanie przedmiotów przynosi nam prawdziwą radość i szczęście. Zwierzę znajduje szczęście w zmysłach, człowiek w swoim intelekcie, a bóg w duchowej kontemplacji. Tylko dusza, która osiągnęła ten stan kontemplacji, widzi świat jako naprawdę piękny. Dla tego, kto niczego nie pragnie i nie miesza się z rzeczami, różnorodne zmiany natury są jednym pięknym i wzniosłym widokiem.
Istnieje tylko jedna Dusza w Wszechświecie. Nie ma „ciebie” ani „mnie”; wszelka różnorodność zlewa się w absolutną jedność, jedno nieskończone istnienie – Bóg.
Chcemy czcić żywego Boga. Przez całe życie nie widziałem niczego poza Bogiem, ani ty... On jest wszędzie, mówiąc: "Jestem." W momencie, gdy poczujesz "Jestem", jesteś świadomy Istnienia. Gdzie mamy szukać Boga, jeśli nie możemy zobaczyć Go w naszych własnych sercach i w każdym żyjącym stworzeniu?
Powodem istnienia natury jest edukacja duszy; nie ma innego sensu.
Jeśli religia i życie zależą od książek lub istnienia jakiegokolwiek proroka, to niech zginą wszelka religia i książki! Religia jest w nas. Żadne książki ani nauczyciele nie mogą zrobić więcej, niż pomóc nam ją znaleźć, a nawet bez nich możemy znaleźć całą prawdę w sobie. Miej wdzięczność za książki i nauczycieli bez uzależnienia od nich; i czcij swojego Guru jako Boga, ale nie słuchaj go ślepo; kochaj go ile chcesz, ale myśl samodzielnie. Żadna ślepa wiara cię nie uratuje, wypracuj swoje własne zbawienie. Miej tylko jedno pojęcie Boga – że jest On wieczną pomocą.