Istnienie ubóstwa jest dowodem na niesprawiedliwe i źle zorganizowane społeczeństwo, a nasze publiczne dobroczynności to tylko pierwsze opóźnione przebudzenie w sumieniu złodzieja.
Dlatego nie ma powodu, aby ograniczać możliwości ewolucyjne, traktując naszą obecną organizację lub stan istnienia jako ostateczny. Zwierzę jest laboratorium, w którym Natura opracowała człowieka; człowiek może być laboratorium, w którym ona chce opracować nadczłowieka, ujawniając duszę jako istotę boską, rozwijając boską naturę.
Czy prawdą jest, że istnienie polega tylko na działaniu energii? Czy nie jest raczej tak, że energia jest wynikiem Istnienia?
Wstąpienie do Boskiego Życia to ludzka podróż, Praca prac, Akceptowalna Ofiara. To jedyne prawdziwe zajęcie człowieka na świecie i uzasadnienie jego istnienia, bez którego byłby tylko owadem pełzającym wśród efemerycznych owadów na kawałku błota i wody, który udało się utworzyć wśród przerażających ogromów fizycznego wszechświata.
Zasadą jogi jest przekształcenie jednej lub wszystkich sił naszej ludzkiej egzystencji w środek osiągnięcia boskiego Bytu.
Całe istnienie jest manifestacją Boga.
Rozkosz jest sekretem. Naucz się czystej rozkoszy, a nauczysz się Boga. Co wtedy było początkiem całej sprawy? Istnienie, które mnożyło się dla samej rozkoszy bycia i zanurzyło się w niezliczonych trylionach form, aby mogło znaleźć siebie niezliczenie.
Wszystkie problemy istnienia są zasadniczo problemami harmonii.
Ewolucja świadomości jest centralnym motywem ziemskiego istnienia.
Człowiek jest istotą przejściową, nie jest ostateczny; w nim i daleko ponad nim wznoszą się promienne stopnie, które prowadzą do boskiej nadludzkości. Krok od człowieka do nadczłowieka jest następnym krokiem w ewolucji ziemi. Tam leży nasz los i klucz do wyzwolenia naszej aspirującej, ale zadręczonej i ograniczonej ludzkiej egzystencji – nieunikniony, ponieważ jest to jednocześnie zamiar wewnętrznego Ducha i logika procesu Natury.
Postępujący rozwój skończonej świadomości człowieka ku temu Ja, ku uniwersalnemu, wiecznemu, nieskończonemu, jednym słowem jego rozwój w duchową świadomość poprzez rozwój jego zwykłej, nieświadomej natury w oświeconą boską naturę, to dla indyjskiego myślenia znaczenie życia i cel ludzkiej egzystencji.