Innymi słowy, osoba, która jest fanatyczna w sprawach religii i trzyma się pewnych idei na temat natury Boga i wszechświata, staje się osobą, która w ogóle nie ma wiary.
Kiedy patrzysz oczami na naturę dziejącą się na zewnątrz... Patrzysz na siebie.
Jako człowiek po prostu mam w naturze cieszyć się i dzielić się filozofią. Robię to w ten sam sposób, w jaki niektóre ptaki są orłami, a inne gołębiami, niektóre kwiaty to lilie, a inne róże.
Nieumiejętność zaakceptowania mistycznego doświadczenia jest czymś więcej niż intelektualną niepełnosprawnością. Brak świadomości podstawowej jedności organizmu i środowiska to poważna i niebezpieczna halucynacja. W cywilizacji wyposażonej w ogromną moc technologiczną poczucie alienacji między człowiekiem a naturą prowadzi do wykorzystywania technologii w wrogim duchu – do "podboju".
To, co naprawdę mówię, to że nie musisz nic robić, ponieważ jeśli widzisz siebie w odpowiedni sposób, jesteś tak samo niezwykłym fenomenem natury, jak drzewa, chmury, wzory w płynącej wodzie, migotanie ognia, układ gwiazd i forma galaktyki. Jesteś dokładnie taki jak to, i nic z tobą nie jest nie w porządku.
Wszyscy jesteśmy równie niezwykłymi zjawiskami natury jak drzewa, chmury, wzory w płynącej wodzie, migotanie ognia, układ gwiazd i forma galaktyki.
Naturalnie, osoba, która odnajduje swoją tożsamość w czymś innym niż pełna organizacja, jest mniej niż połową człowieka. Jest odcięta od pełnego uczestnictwa w naturze. Zamiast być ciałem, on 'ma' ciało. Zamiast żyć i kochać, on 'ma' instynkty przetrwania i rozmnażania.
Miłość seksualna jest trudnym i problematycznym związkiem w kulturach, gdzie istnieje silne poczucie oddzielenia człowieka od natury, zwłaszcza gdy sfera natury jest postrzegana jako gorsza lub skażona złem.
Jeśli nie możesz zaufać sobie, nie możesz nawet ufać swojemu nieufności wobec siebie - więc bez tego podstawowego zaufania do całego systemu natury jesteś po prostu sparaliżowany.
Problemem jest przezwyciężenie zakorzenionego niedowierzania w moc zwyciężającej natury przez miłość, w łagodny sposób (ju) (do) skręcania z poślizgiem, kontrolowania siebie poprzez współpracę z sobą.
Istnieje wzajemna zależność między kwiatami a pszczołami. Gdzie nie ma kwiatów, nie ma pszczół, a gdzie nie ma pszczół, nie ma kwiatów. Są one naprawdę jednym organizmem. Podobnie wszystko w naturze zależy od wszystkiego innego.
Nie ma misji ani zainteresowania nawracaniem, a jednak wierzę, że gdyby ten stan świadomości stał się bardziej powszechny, pretensjonalne bzdury, które uchodzą za poważne sprawy świata, rozpłynęłyby się w śmiechu. Powinniśmy od razu zobaczyć, że te wysokie ideały, dla których zabijamy i organizujemy się nawzajem, są pustymi i abstrakcyjnymi substytutami dla niezauważonych cudów, które nas otaczają - nie tylko w oczywistych cudach natury, ale także w przytłaczającej, niepokojącej rzeczywistości samego istnienia.
Jesteśmy w wojnie między świadomością a naturą, między pragnieniem trwałości a faktem zmienności. To my sami przeciwko sobie.
Materializm nowoczesnej cywilizacji jest paradoksalnie oparty na nienawiści do materialności, na celowym pragnieniu zniszczenia wszelkich naturalnych ograniczeń za pomocą technologii, nakładając abstrakcyjną siatkę na naturę.
Wrogie nastawienie do podboju natury ignoruje podstawową wzajemną zależność wszystkich rzeczy i wydarzeń - że świat poza skórą jest w rzeczywistości przedłużeniem naszych własnych ciał - i skończy się na zniszczeniu samego środowiska, z którego się wyłaniamy i od którego zależy nasze całe życie.
Cały proces natury jest zintegrowanym procesem o ogromnej złożoności i naprawdę niemożliwe jest powiedzenie, czy coś, co się w nim wydarza, jest dobre czy złe. Ponieważ nigdy nie wiesz, jakie będą konsekwencje nieszczęścia. Albo nigdy nie wiesz, jakie będą konsekwencje szczęścia.
Nie "przychodzimy" na ten świat; wychodzimy z niego, jak liście z drzewa. Jak ocean "faluje", tak wszechświat "ludzie". Każdy człowiek jest wyrazem całego królestwa natury, unikalnym działaniem całego wszechświata.