Weź głęboki oddech i powiedz nam swój najgłębszy, najciemniejszy sekret, abyśmy mogli otrzeć czoło i wiedzieli, że nie jesteśmy sami.
Aby powiedzieć to jeszcze prościej: pragnienie bezpieczeństwa i poczucie niepewności to to samo. Wstrzymywanie oddechu to utrata oddechu. Społeczeństwo oparte na poszukiwaniach bezpieczeństwa to nic innego jak konkurs wstrzymywania oddechu, w którym wszyscy są napięci jak bęben i purpurowi jak burak.
Nic nie jest bardziej twórcze niż śmierć, ponieważ ona ma w sobie całą tajemnicę życia. Oznacza to, że przeszłość musi zostać porzucona, że nieznane nie może zostać uniknięte, że 'ja' nie może trwać, i że nic nie może zostać ostatecznie ustalone. Kiedy człowiek to wie, żyje po raz pierwszy w swoim życiu. Trzymając oddech, traci go. Oddając go, znajduje go.
Oporność na zmianę, próba trzymania się życia, jest więc jak wstrzymywanie oddechu: jeśli będziesz się upierać, zabijesz siebie.