Pewnego dnia się rodzimy, pewnego dnia musimy odejść. Kiedy odejdziemy, nie wiadomo ani nie jest to gwarantowane. Może to być każdy dzień, każda chwila, każdy oddech.
Kiedy przyjdzie twoje ostatnie tchnienie, gramatyka nic nie pomoże.
Ciało wolne od chorób, oddech wolny od drgań, umysł wolny od stresu, intelekt wolny od zahamowań, pamięć wolna od obsesji, ego, które obejmuje wszystko, oraz dusza wolna od smutku to prawo narodzin każdego człowieka.
On jest prawdziwym Guru, który może objawić formę bezformowego przed twoimi oczami; który naucza prostej ścieżki, bez rytuałów i ceremonii; który nie każe ci zamykać drzwi, wstrzymywać oddechu i wyrzekać się świata; który sprawia, że dostrzegasz Najwyższego Ducha, kiedy umysł do niego przylgnie; który uczy cię spokoju wśród wszystkich twoich działań. Bez lęku, zawsze zanurzony w błogości, utrzymuje ducha jogi wśród przyjemności.
Oddech nieustannie płynie i jednoczy się z duszą w nas. Tylko przez oddech możesz przejść do wewnętrznej boskiej obecności duszy.
Z każdą minutą, każdym oddechem, każdą cząstką naszego ciała powinniśmy powtarzać tę mantrę: „poświęcenie, poświęcenie, dawanie, dawanie, kochanie, kochanie”. To najlepsza joga, która przyniesie nam trwały pokój i radość.
Kiedy ktoś osiągnie spokojny oddech, jego jedynym zadaniem pozostaje utrzymywanie stanu spokoju zawsze.
W naturze nic nie stoi w miejscu, wszystko pulsuje, pojawia się i znika. Serce, oddech, trawienie, sen i czuwanie - narodziny i śmierć - wszystko przychodzi i odchodzi w falach. Rytm, okresowość, harmonijna zmiana skrajności to zasada. Nie ma sensu buntować się przeciwko samemu wzorcowi życia.
Kiedy wsiadasz do swojego samochodu, po zamknięciu drzwi, zatrzymaj się na kilka sekund i obserwuj przepływ swojego oddechu. Stań się świadomy cichego, ale potężnego poczucia obecności.
Kiedy oddech jest spokojny, to stan Kumbhaki. Kiedy ktoś widzi Siebie, nazywa się to Brahmajnaną, "Wiedzą o Brahmanie, ostatecznym Ja".
Oddech jest barometrem, który mierzy stan wewnętrzny człowieka. Kiedy zauważysz, że twój oddech jest spokojny, głęboki i bez zbędnych przerw, doświadczysz poczucia wielkiej wygody i radości.
Wolność nie jest nam dana przez nikogo; musimy ją wypracować sami. To codzienna praktyka... Nikt nie może uniemożliwić ci bycia świadomym każdego kroku, który stawiasz, ani każdego oddechu, który bierzesz.
Oddaj swoje życie temu, który już posiada twój oddech i twoje chwile.
Odbicie, prawda życia, które świeci w cielesnych komórkach z duszy, jest jedyną przyczyną przywiązania człowieka do jego ciała; oczywiście nie składałby hołdu z troską kawałkowi gliny. Człowiek błędnie identyfikuje się z formą fizyczną, ponieważ życie, które płynie z duszy, przekazywane jest wdechem w ciało z taką intensywną mocą, że człowiek myli skutek z przyczyną i bałwochwalczo wyobraża sobie, że ciało ma życie samo w sobie.
Istota moich nauk jest następująca: Nie bądź nieuczciwy wobec swojego życiowego oddechu; czcij tylko to, trwaj tylko w tym, zaakceptuj to jako siebie. I kiedy w ten sposób czcisz, może cię to zaprowadzić wszędzie, na wszelkie wyżyny – to jest kwintesencja moich przemówień.
Nie ma potrzeby oddychania ani wdechami, ani wydechami. To znacznie szczęśliwszy stan; tam jest spokój; to jest Brahman.
Dzięki medytacji, rozumowaniu i naukom nauczycieli, prawda jest znana. Nie przez obmycia, nie przez składanie ofiar, ani przez wykonywanie setek ćwiczeń oddechowych.
Skieruj swoją uwagę na przysadkę mózgową lub ciemiączko, skąd moc Boga pociąga oddech. Bądź cichym świadkiem oddechu Boga.
Bycie bezwarunkowo szczęśliwym to praktyka: "Cokolwiek się stanie, dzisiaj będę się uśmiechać. Tak czy inaczej, wszystko umrze! Wszystko zniknie i zniknie - no i co! Kogo to obchodzi! Przynajmniej będę szczęśliwy, uśmiechnę się w tej chwili, będę cieszyć się moim oddechem."
Musimy wrócić do naszej relacji z naturą i zrozumieć, że te drzewa to nasze płuca. Ziemia recyklinguje jak nasze ciało. Rzeki to nasza krążenie. To powietrze to nasz oddech. A gwiezdna materia, węgiel, wodór, azot, które pochodzą z odległych galaktyk, to właściwie cząsteczki twojego ciała.
Zaoferuj swój oddech przez praktykowanie Krii. Ostatecznie oddech stanie się Sthira, spokojny.
Kiedy przez zalew swoich łez, wewnętrzne i zewnętrzne połączą się w Jedno, odnajdziesz Ją, której szukałeś w takiej udręce, bliższą niż najbliższa, sam oddech życia, sam rdzeń każdego serca.
Jeśli pragniesz mango w chwili śmierci, urodzisz się jako owad. Jeśli pragniesz nawet kolejnego oddechu, znowu się urodzisz.
Życiowy oddech (energia prany) to najwyższa moc człowieka.