Jak można zobaczyć, gdy oczy są otwarte, tak można zrozumieć, gdy serce jest otwarte.
Wśród wszystkich cennych rzeczy tego świata, słowo jest najcenniejsze. W słowie można znaleźć światło, którego nie posiadają klejnoty i kamienie szlachetne; słowo może zawierać tyle życia, że potrafi uleczyć rany serca. Dlatego poezja, w której wyraża się dusza, jest tak żywa jak człowiek. Największą nagrodą, jaką Bóg obdarza człowieka, jest elokwencja i poezja. To nie jest przesada, ponieważ to dar poety, który w czasie kulminuje darem proroctwa.
Twoje serce nie żyje, dopóki nie doświadczy bólu... ból miłości otwiera serce, nawet jeśli jest twarde jak kamień.
Modlitwa z głębi i modlitwa z powierzchni to dwie modlitwy. Można wypowiadać to, co Chrystus nazwał "bezużytecznymi powtórzeniami", po prostu powtarzając modlitwę; nie koncentruje się na jej znaczeniu. Jeśli głębia serca wysłuchała modlitwy, Bóg ją wysłuchał.
Bóg łamie serce raz za razem, aż w końcu zostaje ono otwarte.
Kiedy otwieram oczy na świat zewnętrzny, czuję się jak kropla w morzu. Ale kiedy zamykam oczy i patrzę w głąb, widzę cały wszechświat jako bąbelek wzniesiony w oceanie mojego serca.
Grałem na winie, aż moje serce stało się tym samym instrumentem. Potem ofiarowałem ten instrument Boskiemu Muzykowi, jedynemu istniejącemu Muzykowi. Od tego czasu stałem się Jego fletnią, a kiedy On wybiera, gra swoją muzykę. Ludzie przypisują mi zasługi za tę muzykę, która w rzeczywistości nie pochodzi ode mnie, ale od Muzyka, który gra na swoim własnym instrumencie.
Mądry człowiek powinien utrzymać równowagę między miłością a siłą; powinien nieustannie zwiększać i rozszerzać miłość w swojej naturze, a jednocześnie wzmacniać wolę, aby serce nie zostało łatwo złamane.
Jeśli ktoś zapyta, czym jest sufizm, jakiego rodzaju religią jest, odpowiedź brzmi, że sufizm to religia serca, religia, w której najważniejszą rzeczą jest szukać Boga w sercu ludzkości.
Jeśli człowiek jest zimny i sztywny, czuje w sobie, jakby był w grobie. Nie żyje, nie potrafi cieszyć się tym życiem, ponieważ nie może wyrażać siebie i nie widzi światła i życia na zewnątrz. Co powstrzymuje człowieka od rozwoju cech serca? Jego wymagające nastawienie. Chce zrobić z miłości interes. Mówi: "Jeśli ty mnie pokochasz, ja cię pokocham". Kiedy mężczyzna zaczyna mierzyć i ważyć swoje przysługi, usługi i wszystko, co robi dla osoby, którą kocha, przestaje rozumieć, czym jest miłość. Miłość widzi ukochanego i nic więcej.
Wszystko, co wywołuje tęsknotę w sercu, pozbawia je wolności.
Moje serce jest nastrojone na ciszę, którą inspiruje spokój natury.
Religia sufichów to religia serca. Główna zasada sufizmu to rozważać serce innych, aby w przyjemności i nieprzyjemności swojego bliźniego widzieć przyjemność i nieprzyjemność Boga.
Miłość to towar, którego cały świat pragnie; jeśli przechowasz ją w swoim sercu, każda dusza stanie się twoim klientem.
Serce staje się szerokie przez zapomnienie o sobie, ale wąskie przez myślenie o sobie i litowanie się nad sobą. Aby zyskać szerokie i przestronne serce, musisz mieć przed sobą coś, na co możesz patrzeć i na czym możesz oprzeć swój umysł - a tym czymś jest idea Boga.
Jeśli ktoś uderzy w moje serce, ono nie pęka, lecz wybucha, a płomień, który z niego wychodzi, staje się pochodnią na mojej drodze.