Spałem i śniłem, że życie to radość. Obudziłem się i zobaczyłem, że życie to służba. Działałem i oto, służba była radością.
Ten, kto sadzi drzewa, wiedząc, że nigdy nie usiądzie w ich cieniu, przynajmniej zaczął rozumieć sens życia.
Najważniejsza lekcja, jaką człowiek może wynieść z życia, to nie to, że w tym świecie jest ból, ale to, że jest w stanie przekształcić go w radość.
Lekarstwo na wszystkie choroby życia jest przechowywane w głębi samego życia, do którego dostęp staje się możliwy, gdy jesteśmy sami. Ta samotność jest światem samym w sobie, pełnym cudów i zasobów, o których nie pomyślano. Jest absurdalnie blisko, a jednak tak nieosiągalnie daleko.
Najwyższe wykształcenie to takie, które nie tylko daje nam informacje, ale sprawia, że nasze życie jest w harmonii z całym istnieniem.
Życie samo w sobie to dziwna mieszanka. Musimy przyjąć je takie, jakie jest, starać się je zrozumieć, a potem poprawić.
Ten, kto nigdy nie zaznał burzliwości życia, w kim nigdy nie otworzyły się płatki tajemniczego kwiatu wewnątrz; taki człowiek może wydawać się szczęśliwy, może wydawać się świętym, jego jednostronne myślenie może robić wrażenie na tłumie swoją mocą — ale jest on źle przygotowany do prawdziwej przygody życia w nieskończoności.
Niech twoje życie tańczy lekko na krawędzi Czasu jak rosa na czubku liścia.
Jeśli płaczesz, ponieważ słońce zniknęło z twojego życia, twoje łzy uniemożliwią ci zobaczenie gwiazd.
Niech życie będzie piękne jak letnie kwiaty, a śmierć jak jesienne liście.
Nie pozwól, by godziny mijały w ciemności. Zapal lampę miłości swoim życiem.
Tylko w ciszy znajduję siebie. Życie w mieście jest tak pełne pośpiechu, że traci się właściwą perspektywę. Ważne jest, aby wiedzieć, że nasze największe zasoby znajdują się w naszym sercu.
Jesteś zaproszony na festiwal tego świata, a twoje życie jest błogosławione.
Im więcej człowiek żyje samotnie nad rzeką lub na otwartej wsi, tym bardziej staje się jasne, że nic nie jest piękniejsze ani wielkie niż wykonywanie zwykłych obowiązków codziennego życia w sposób prosty i naturalny.
... zjednoczmy się nie pomimo naszych różnic, ale poprzez nie. Różnice nigdy nie mogą zostać zatarte, a życie byłoby o wiele uboższe bez nich. Niech wszystkie rasy ludzkie zachowają swoje osobowości, a mimo to zbliżą się, nie w martwej jednolitości, ale w żywej jedności.
Życie jest nam dane, zasługujemy na nie przez dawanie go.
W śmierci wielu staje się jednym; w życiu jedno staje się wieloma.
Miłość to wtedy, gdy dusza zaczyna śpiewać, a kwiaty twojego życia kwitną same.