Ramana Maharshi
Ramana Maharshi Cytaty o Samotnym
Ten, który widzi Pana w świątyni, ciele żyjącym, szukając Go w sobie, może jedynie zobaczyć Go, Nieskończonego, w świątyni wszechświata, stając się Nieskończącym Okiem.
Doświadczenie ciszy jest jedyną prawdziwą i doskonałą wiedzą.
Mówiąc ogólnie o Samo-Realizacji, brakuje nam lepszego określenia. Ale jak można zrealizować to, co jest jedyną prawdą? Wszystko, co musimy zrobić, to porzucić nasze nawyki traktowania jako prawdziwe tego, co jest nieprawdziwe. Wszystkie praktyki religijne mają na celu pomóc nam w tym.
To, co wznosi się i opada, składa się z tego, z czego się wznosi. Ostatecznością wszechświata jest Bóg Arunachala. Medytując nad Nim lub nad widzącym, Jaźnią, pojawia się mentalna wibracja „Ja”, do której wszystko się sprowadza. Śledząc źródło „Ja”, pozostaje tylko pierwotne „Ja-Ja”, które jest niewypowiedziane. Miejsce realizacji jest wewnątrz, a poszukujący nie znajdzie go jako obiektu na zewnątrz siebie. To miejsce to błogość i jest rdzeniem wszystkich istot. Dlatego nazywane jest Sercem. Jedynym pożytecznym celem obecnego życia jest skierowanie się do wnętrza i zrealizowanie tego. Nie ma nic innego do zrobienia.
Tylko Jaźń istnieje. Kiedy próbujesz śledzić ego, które jest podstawą postrzegania świata i wszystkiego innego, okazuje się, że ego wcale nie istnieje, a także wszystko to, co widzisz, nie istnieje.
To, co istnieje w prawdzie, to tylko Jaźń. Świat, indywidualna dusza i Bóg są tylko jej przejawami. Jak srebro w perle, te trzy pojawiają się jednocześnie i znikają jednocześnie. Jaźń to to, gdzie nie ma absolutnie żadnej myśli "ja". To nazywa się "Ciszą". Jaźń sama w sobie jest światem; Jaźń sama w sobie jest "ja"; Jaźń sama w sobie jest Bogiem; wszystko jest Śiwą, Jaźnią.
Jak pozbyć się strachu? Ramana: Czym jest strach? To tylko myśl. Jeśli istnieje coś poza Jaźnią, jest powód do strachu. Kto widzi rzeczy oddzielone od Jaźni? Najpierw pojawia się ego i widzi przedmioty jako zewnętrzne. Jeśli ego się nie podniesie, istnieje tylko Jaźń i nie ma nic zewnętrznego. Cokolwiek zewnętrznego względem siebie oznacza istnienie patrzącego wewnątrz. Poszukiwanie tego zlikwiduje wątpliwości i strach. Nie tylko strach, wszystkie inne myśli skupione na ego znikną wraz z nim.
Fałszywe jest mówienie o realizacji. Co tu jest do zrealizowania? Prawda jest taka, jaka była zawsze. Nie tworzymy nic nowego ani nie osiągamy czegoś, czego wcześniej nie mieliśmy. Ilustracja podana w książkach jest taka. Kopiemy studnię i tworzymy wielką dziurę. Przestrzeń w studni nie została stworzona przez nas. Po prostu usunęliśmy ziemię, która wypełniała tę przestrzeń. Przestrzeń była tam wtedy i jest tam również teraz. Podobnie musimy po prostu wyrzucić wszystkie wiekowe sanskary [wrodzone tendencje], które są w nas. Gdy wszystkie zostaną porzucone, Jaźń zaświeci sama.
Usuń ego, a Avidya (Niewiedza) zniknie. Szukaj go, ego zniknie, a prawdziwe Ja pozostanie.
Doświadczenie nie zapominania o świadomości jest stanem oddania, który jest relacją niezatartej prawdziwej miłości, ponieważ prawdziwa wiedza o Jaźni, która świeci jako niezróżnicowana najwyższa błogość, wybucha jako natura miłości. Sama miłość jest prawdziwą formą Boga. To czysta błogość. Nazwij to czystą błogością, Bogiem, Jaźnią, lub jak chcesz. To jest oddanie, to jest realizacja i to jest wszystko.
Prawie cała ludzkość jest mniej lub bardziej nieszczęśliwa, ponieważ prawie wszyscy nie znają prawdziwej Jaźni. Prawdziwe szczęście trwa tylko w wiedzy o Jaźni. Wszystko inne jest ulotne. Poznać swoje "Ja" to być zawsze błogosławionym.
Tylko to, co istnieje samo z siebie, co ujawnia się samo i co jest wieczne i niezmienne, jest prawdziwe.
Jesteś świadomością. Świadomość to inne imię dla ciebie. Ponieważ jesteś świadomością, nie musisz jej zdobywać ani pielęgnować. Wszystko, co musisz zrobić, to zrezygnować z bycia świadomym innych rzeczy, to znaczy tego, co nie jest Ja. Jeśli zrezygnujesz z bycia świadomym ich, pozostanie tylko czysta świadomość, a to jest Ja.
Człowiek, który ma poczucie, że ciało jest nim samym, nie może czcić Boga jako bezformowego; każda jego modlitwa będzie modlitwą w formie, a nie inaczej.
Jedzenie, kąpiel, chodzenie do toalety, mówienie, myślenie i wiele innych czynności związanych z ciałem to wszystko praca. Jak to możliwe, że wykonanie jednej określonej czynności jest jedynie (uznawane za) pracę? Być cicho, to znaczy zawsze być zaangażowanym w pracę. Milczeć, to znaczy zawsze mówić.
Jeśli istnieje coś poza Jaźnią, to czy jest powód do lęku? Kto widzi drugie? Najpierw ego pojawia się i postrzega obiekty jako zewnętrzne. Jeśli ego nie powstaje, istnieje tylko Jaźń i nie ma drugiego.
To, co przychodzi, również odejdzie. To, co zawsze jest, pozostanie.
Miejsce, w którym nie istnieje nawet najmniejszy ślad „Ja”, to jedynie Jaźń.