Sri Nisargadatta Maharaj Cytaty o Świetle
Okno jest brakiem ściany, daje powietrze i światło, ponieważ jest puste. Bądź pusty z wszelkiej treści umysłowej, wszelkiej wyobraźni i wysiłku, a sama nieobecność przeszkód spowoduje, że rzeczywistość wpadnie do ciebie.
Świadomość zawsze tam jest. Nie musi być uświadomiona. Otwórz przesłonę umysłu, a zostanie ona zalana światłem.
Kiedy obserwujesz swój umysł, odkrywasz siebie jako obserwatora. Kiedy stoisz nieruchomo, tylko obserwując, odkrywasz siebie jako światło za obserwatorem.
Nie ma nic złego w dualizmie, o ile nie powoduje on konfliktu. Wielość i różnorodność bez sprzeczek to radość. W czystej świadomości jest światło. Aby było ciepło, potrzebny jest kontakt. Ponad jednością istnienia jest zjednoczenie miłości. Miłość jest celem dualizmu.
W świetle spokojnej i stabilnej samoświadomości, wewnętrzne energie budzą się i dokonują cudów bez wysiłku z twojej strony.
Cichy umysł to wszystko, czego potrzebujesz. Wszystko inne wydarzy się właściwie, gdy twój umysł będzie cichy. Tak jak słońce o poranku sprawia, że świat staje się aktywny, tak samo świadomość siebie wpływa na zmiany w umyśle. W świetle spokojnej i stałej samoświadomości wewnętrzne energie budzą się i dokonują cudów bez żadnego wysiłku z twojej strony.
Zapomnienie siebie jest największą krzywdą; wszystkie nieszczęścia wynikają z tego. Zajmij się tym, co najważniejsze, reszta zajmie się sobą. Nie sprzątasz ciemnego pokoju. Najpierw otwierasz okna. Wpuszczenie światła sprawia, że wszystko staje się łatwiejsze. Poczekajmy z poprawianiem innych, aż zobaczymy siebie takimi, jakimi jesteśmy, i zmienimy się. Nie ma potrzeby krążyć w nieskończonym pytaniu; znajdź siebie, a wszystko stanie na swoim miejscu.
Twoja słabość wynika z przekonania, że urodziłeś się na tym świecie. W rzeczywistości świat jest nieustannie odtwarzany w tobie i przez ciebie. Patrz na wszystko, jako wyłaniające się z światła, które jest źródłem twojego własnego istnienia.
Gdy umysł jest uwolniony od swoich trosk, staje się cichy. Jeśli nie zakłócisz tej ciszy i pozostaniesz w niej, odkryjesz, że jest ona nasycona światłem i miłością, których nigdy wcześniej nie znałeś; a jednak od razu rozpoznajesz to jako swoją własną naturę. Kiedy przejdziesz przez to doświadczenie, nigdy już nie będziesz tym samym człowiekiem; nieposkromiony umysł może zakłócić jego spokój i zniszczyć wizję, ale na pewno powróci, pod warunkiem, że wysiłek będzie kontynuowany; aż nadejdzie dzień, gdy wszystkie więzy zostaną zerwane, iluzje i przywiązania znikną, a życie stanie się całkowicie skoncentrowane na teraźniejszości.
Najgłębsze światło, świecące spokojnie i ponadczasowo w sercu, jest prawdziwym Guru. Wszyscy inni tylko pokazują drogę.
Zabawa różnymi podejściami może wynikać z oporu przed zajrzeniem w głąb siebie, z lęku przed koniecznością porzucenia iluzji bycia kimś lub czymś szczególnym. Spośród wszystkich uczuć miłość do siebie jest na pierwszym miejscu. Światło i miłość są bezosobowe. Kiedy nie myślisz o sobie jako o tym czy tamtym, wszelki konflikt ustaje. Każda próba zrobienia czegoś w sprawie swoich problemów z pewnością się nie uda, ponieważ to, co jest wynikiem pragnienia, może zostać rozwiązane tylko w wolności od pragnienia. Nie możesz pozbyć się problemów bez porzucenia iluzji.
W świetle świadomości dzieje się wiele rzeczy i nie trzeba nadawać szczególnego znaczenia żadnej z nich. Widok kwiatu jest równie cudowny, jak wizja Boga. Pozwól im być. Po co je zapamiętywać, a potem robić z pamięci problem? Bądź obojętny wobec nich; nie dziel ich na wysokie i niskie, wewnętrzne i zewnętrzne, trwałe i przemijające. Idź dalej, wróć do źródła, wróć do siebie, które jest takie samo, cokolwiek się stanie.
