Swami Sarvapriyananda
Swami Sarvapriyananda Cytaty o Umyśle
Smutek jest na poziomie ciała i umysłu, a ja jestem niezmiennym świadkiem tego ... Kiedy umysł się zamyka, smutek, który on nosi, również znika z umysłem.
Jeśli jesteś Turiya, czystą świadomością, nie masz problemów. Jeśli masz problemy, to w pewnym sensie wciąż identyfikujesz się z ciałem i umysłem… Problemy zawsze są obecne w trzech stanach, ale w jednej rzeczywistości poza tymi trzema stanami nie ma problemu… Uświadomienie sobie siebie jako tego, a potem życie w stanie czuwania, w stanie snu i w stanie głębokiego snu — nie jesteś przez nie dotknięty.
Utknąć w szczególnym ciele, umyśle i osobowości to ignorancja. Aby cofnąć się z szczególnego ciała, umysłu i osobowości w tło świadomości, jest oświeceniem.
Poza umysłem nie ma kwestii woli. Wola jest w umyśle, a będąc w umyśle, jest łańcuchem przyczyny i skutku.
Dobre i złe, podnoszące i poniżające, przepływają obok ciebie w nurcie umysłu. Jesteś świadomością siedzącą na brzegu rzeki umysłu, obserwującą.
Mogę działać przez ciało i umysł, ale nie jestem w błędzie, że jestem ciałem i umysłem.
Jestem umysłem, prawda? Nie, tak naprawdę nie. Ile razy umysł budził się rano, ile razy umysł śnił, ile razy umysł spał— a ty jesteś świadkiem tego wszystkiego.
Kiedy dokonujemy tego podziału, że cokolwiek doświadczasz, jest obiektem, bardzo szybko zaczynamy dostrzegać, że rzeczy, które doświadczamy w świecie „na zewnątrz”, są obiektami, ale wtedy nasze ciało też jest obiektem… A co jeszcze bardziej zdumiewające, umysł jest obiektem—myśli, uczucia, emocje. Wyraźnie obiekty występują w dwóch odmianach: jedne to obiekty wspólne publicznie (to, co możesz zobaczyć wokół siebie), a drugie to zbiór obiektów pierwszoosobowych (wspomnienia, myśli, przyjemność, ból, sama osobowość).
Tylko świadomość jest rzeczywistością, a to, co uważamy za nieświadome—materia, czas, przestrzeń, ciała, ten świat—są to tylko zjawiska w świadomości, nie oddzielone od niej. Podobnie jak sen, gdy zasypiasz i śnisz—wszystkie rzeczy, które widzisz we śnie, nie mają istnienia poza twoim umysłem. W ten sam sposób cały ten wszechświat, który doświadczamy, nie ma istnienia poza świadomością... Nie ma rozsądnej, logicznej odpowiedzi w obrębie snu na sen.
W ostatecznej rzeczywistości nie ma kwestii woli. O czym miałaby być absolutna wola? Jak absolutna wola mogłaby cokolwiek chcieć? Wola jest w umyśle.
Myślenie, że jestem tym przebudzonym ciałem i umysłem, tą osobą, jest błędem wynikającym z ignorancji Turiya, mojego prawdziwego Ja... Myślisz o sobie jako o tej osobie—wydaje się to być niezaprzeczalną prawdą dla nas. Co twierdzi Wedanta, to że jeśli zbadamy tę metodę przebudzenia, marzeń i głębokiego snu, napotkamy prawdziwe ja—nie tę osobę, ale świadka tej osoby, Turiya, w której ta osoba powstaje, świeci i ponownie opada.
Advaita Vedanta jest jedną ze szkół Vedanty, ale odważyłbym się powiedzieć, że jest szczególnie wybitna z pewnych powodów, które sprawiają, że jest wyjątkowo akceptowana przez współczesny umysł. Jest niewiele lub wcale teologii, a nacisk kładzie się na doświadczenie i rozum. Advaita Vedanta kładzie ogromny nacisk na życie, jakie przeżywamy, a następnie używa rozumu, by dojść do swoich wniosków… Wniosek Advaita Vedanta to to, że jesteśmy, w pewnym sensie, głęboko błędni w rozumieniu naszej własnej natury… Celem Advaita jest wykształcenie nas, zmiana naszego paradygmatu, abyśmy zaczęli postrzegać świat i siebie w ten sposób.
Cały ten świat, ciało, umysł, ta osoba i wszystkie inne osoby to wszystko to pojawienia we Mnie, jedynej świadomości.
Obrazowania ciała-umysłu pojawiają się w tobie, świadomości, i znikają w tobie. Ty, świadomość, jesteś doświadczającym, ale zawsze niezmiennym.
Advaita Vedanta wyraźnie rozróżnia umysł i świadomość na podstawie tego, że umysł jest czymś, co pojawia się w świadomości. Dlatego świadomość to po prostu to, co oświetla wszystkie obiekty … Doświadczenie pierwszoosobowe to to, co robi świadomość … Z perspektywy Advaita, definicja doświadczenia to „świadomość plus obiekt”.
Ty jesteś tym. Nie zdajemy sobie sprawy, jak radykalne jest to stwierdzenie. Oznacza to, że nie jesteś niczym innym, jak tylko Bogiem—co oznacza, że nie jesteś ciałem, nie jesteś umysłem, nie jesteś nawet tą małą osobą. Jeszcze bardziej zdumiewające jest to, że Bóg to nic innego jak ty.