Alan Watts
Alan Watts Cytaty o Czasie
Wyjście ze swojej głowy raz dziennie jest niezwykle ważne, ponieważ wychodząc ze swojej głowy, wracasz do swoich zmysłów. A jeśli cały czas będziesz w swojej głowie, będziesz zbyt racjonalny, innymi słowy, będziesz jak bardzo sztywny most, który, ponieważ nie ma elastyczności; nie ma w nim szaleństwa, zostanie zniszczony przez pierwszy huragan.
Oto błędne koło: jeśli czujesz się oddzielony od swojego organicznego życia, czujesz się zmuszony do przetrwania; przetrwanie – życie dalej – staje się więc obowiązkiem i ciężarem, ponieważ nie jesteś w pełni z nim; ponieważ nie spełnia to do końca oczekiwań, nadal masz nadzieję, że to się stanie, pragniesz więcej czasu, czujesz się jeszcze bardziej zmuszony do kontynuowania.
Jeśli mówisz, że zdobycie pieniędzy to najważniejsza rzecz, spędzisz całe życie, marnując swój czas. Będziesz robić rzeczy, których nie lubisz, żeby dalej żyć, to znaczy robić rzeczy, których nie lubisz robić, co jest głupie.
Wydaje się, że jestem krótkim światłem, które miga tylko raz w całych eonach czasu, rzadkim, skomplikowanym i zbyt delikatnym organizmem na skraju ewolucji biologicznej, gdzie fala życia wybucha w indywidualne, błyszczące i wielokolorowe krople, które świecą przez chwilę... tylko po to, by zniknąć na zawsze.
Mity, które leżą u podstaw naszej kultury i naszego wspólnego rozumu, nie nauczyły nas czuć się tożsami z wszechświatem, ale tylko jego częściami, tylko w nim, tylko konfrontując je - obcy... nie wiem, ile lat, ale w niedalekiej przyszłości stanie się to podstawowym zdrowym rozsądkiem, że nie jesteś jakąś obcą istotą, która stawia czoła zewnętrznemu światu, który nie jest tobą, ale prawie każda inteligentna osoba będzie miała poczucie, że jest częścią całego wszechświata.
Zen to wyzwolenie od czasu. Bo jeśli otworzymy oczy i zobaczymy wyraźnie, staje się oczywiste, że nie ma innego czasu poza tą chwilą, a przeszłość i przyszłość to abstrahowanie bez żadnej konkretnej rzeczywistości.
Zajmuje czas, aby żołądź stała się dębem, ale dąb już jest zawarty w żołędziu.
Żyjemy w kulturze całkowicie zahipnotyzowanej iluzją czasu, w której tzw. teraźniejszy moment odczuwany jest jako nic innego jak nieskończona kreska między przeszłością a przyszłością, którą uznaje się za nadzwyczaj ważną. Nie mamy teraźniejszości. Nasza świadomość jest niemal całkowicie pochłonięta pamięcią i oczekiwaniem. Nie zdajemy sobie sprawy, że nie było, nie ma i nie będzie innego doświadczenia niż doświadczenie teraźniejsze. Dlatego jesteśmy poza kontaktem z rzeczywistością.
Życie i miłość generują wysiłek, ale wysiłek ich nie wygeneruje. Wiara w życie, w innych ludzi i w siebie samego jest postawą pozwalającą spontaniczności być spontanicznością, w jej własny sposób i w jej własnym czasie.
Nikt nie jest bardziej niebezpiecznie szalony niż ten, kto jest zawsze trzeźwy: jest jak stalowy most bez elastyczności, a porządek jego życia jest sztywny i kruchy.
Nigdy nie było momentu, kiedy świat się zaczął, ponieważ kręci się w kółko jak koło, i nie ma miejsca na kole, w którym się zaczyna. Spójrz na mój zegarek, który pokazuje czas; kręci się w kółko, i tak świat powtarza się znowu i znowu.
Przyszłość to pojęcie, ono nie istnieje. Nie ma czegoś takiego jak jutro. Nigdy nie będzie, bo czas to zawsze teraz. To jedna z rzeczy, które odkrywamy, gdy przestajemy rozmawiać ze sobą i przestajemy myśleć. Odkrywamy, że istnieje tylko teraźniejszość, tylko wieczne teraz.
Ten obecny moment nigdy nie staje się rzeczywistością i nigdy nie przestaje istnieć, to po prostu nasze umysły tworzą ciągłość myśli, którą nazywamy czasem. W teraźniejszym momencie jest nirwana.
Nic nie jest bardziej twórcze niż śmierć, ponieważ ona ma w sobie całą tajemnicę życia. Oznacza to, że przeszłość musi zostać porzucona, że nieznane nie może zostać uniknięte, że 'ja' nie może trwać, i że nic nie może zostać ostatecznie ustalone. Kiedy człowiek to wie, żyje po raz pierwszy w swoim życiu. Trzymając oddech, traci go. Oddając go, znajduje go.
Dla filozofów Indii jednak względność nie jest żadnym nowym odkryciem, tak jak pojęcie lat świetlnych nie jest powodem do zdumienia dla ludzi, którzy przywykli myśleć o czasie w milionach kalp, (kalpa to około 4 320 000 lat). Fakt, że mędrcy Indii nie byli zainteresowani technologicznymi zastosowaniami tej wiedzy wynika z okoliczności, że technologia to tylko jeden z niezliczonych sposobów jej zastosowania.
Wiemy, że od czasu do czasu pojawiają się wśród ludzi osoby, które wydają się emanować miłością tak naturalnie, jak słońce wydziela ciepło.
Czas jest instytucją społeczną, a nie fizyczną rzeczywistością. W naturalnym świecie nie ma czegoś takiego jak czas - świat gwiazd i wód, chmur, gór i organizmów żywych. Istnieje coś takiego jak rytm - rytm pływów, rytm procesów biologicznych... Istnieje rytm i istnieje ruch. Czas jest sposobem mierzenia ruchu.
Osoba, która cały czas myśli, nie ma o czym myśleć, poza myślami. Straci więc kontakt z rzeczywistością i żyje w świecie iluzji.
Żyjemy w kulturze całkowicie zahipnotyzowanej iluzją czasu.
To strata czasu. Jeśli naprawdę rozumiesz Zen... możesz użyć każdej książki. Możesz użyć Biblii. Możesz użyć Alicji w Krainie Czarów. Możesz użyć słownika, ponieważ... dźwięk deszczu nie potrzebuje tłumaczenia.
Jesteśmy chorzy na fascynację użytecznymi narzędziami imion i liczb, symboli, znaków, pojęć i idei. Medytacja jest więc sztuką zawieszania werbalnego i symbolicznego myślenia na pewien czas, podobnie jak grzeczna publiczność przestaje rozmawiać, gdy koncert ma się rozpocząć.
Czas zadać pytanie o zmianę pracy lub kariery, gdy wydaje się, że większość energii jest poświęcona na sprawienie, by rzeczy wyglądały inaczej, niż są w rzeczywistości.
To, co widzimy jako śmierć, pustą przestrzeń czy nicość, to tylko dół między grzbietami tej niekończącej się falującej oceanu. Wszystko to część iluzji, że powinno wydawać się, iż coś można zyskać w przyszłości, i że istnieje pilna potrzeba, by ciągle dążyć, aż to osiągniemy. Jednak, tak jak nie ma czasu poza teraźniejszością i nie ma nikogo oprócz wszystkiego, nigdy nie ma nic do zyskania - chociaż smak gry polega na udawaniu, że coś jest do zyskania.
Części istnieją tylko po to, by je rozumieć i opisywać, a gdy próbujemy zrozumieć świat, stajemy się zdezorientowani, jeśli nie pamiętamy o tym przez cały czas.
Sytuacje totalne są więc wzorcami w czasie, tak samo jak wzorcami w przestrzeni.